Οι δικαιολογίες της απιστίας (Μητρ. Αυγουστίνος Καντιώτης) .

Ἡ ἀπιστία, ἀγαπητοί μου, δὲν ἔχει νὰ δώσῃ κάτι θετικό· εἶνε μόνο ἄρνησις. Βλέπει τὸ οἰκοδόμημα τοῦ Χριστιανισμοῦ κι ἀπὸ σατανικὴ λύσσα θέλει νὰ τὸ γκρεμίσῃ, νὰ γίνῃ νεκροθάφτης ἑνὸς ψυχικοῦ πολιτισμοῦ. Ζηλεύει τὴ δόξα τοῦ Ἡροστράτου ἐκείνου, ποὺ πυρπόλησε τὸ ναὸ τῆς Ἀρτέμιδος στὴν Ἔφεσο.

Πώς πρέπει να αντιμετωπίζουμε τα λάθη του παρελθόντος; .

Στὴν Α΄ Καθολική του Ἐπιστολὴ καὶ συγκεκριμένα στὸ τέταρτο κεφάλαιο ὁ ἀπόστολος Πέτρος καλεῖ τοὺς πιστοὺς νὰ ζήσουν μὲ συνέπεια τὴ νέα ἐν Χριστῷ ζωὴ ποὺ πρόσφερε ὁ Κύριός μας μὲ τὴ σταυρική Του θυσία.

Γιὰ νὰ τοὺς παρακινήσει καὶ νὰ τοὺς φιλοτιμήσει νὰ προχωρήσουν σ’ αὐτὴ τὴ νέα ζωή, τοὺς τονίζει πὼς εἶναι ἀρκετὸς «ὁ παρεληλυθὼς χρόνος τοῦ βίου τὸ θέλημα τῶν ἐθνῶν κατεργάσασθαι, πεπορευμένους ἐν ἀσελγείαις, ἐπιθυμίαις, οἰνοφλυγίαις, κώμοις, πότοις καὶ ἀθεμίτοις εἰδωλολατρίαις» (Α΄ Πέτρ. δ΄ 3).

Λόγοι περί ασωτίας των νέων (π. Αυγουστίνου Καντιώτη) .

Οἱ ἄσωτοι, ἀγαπητοί μας, σήμερον δὲν εἶνε ἕνας καὶ δύο, ἀλλὰ εἶνε πολλοί, ἀναρίθμητοι. Ποῖον πρῶτον καὶ ποῖον δεύτερον τῶν συγχρόνων ἀσώτων ν’ ἀναφέρωμεν; Ὁ αἰών μας ἐπλημμύρισεν ἀπὸ ἀσώτους. Ἄσωτοι ἐν πρώτοις ὑπάρχουν ἐντὸς τῆς οἰκογενείας. Εἶνε τὰ παιδιὰ τῶν εὐπόρων ἐκείνων γονέων, τὰ ὁποῖα ἀκολουθοῦν τὰ ίχνη, μιμοῦνται κατὰ γράμμα τὸν ἄσωτον υἱὸν τῆς παραβολῆς καὶ μέ διεφθαρμένους συντρόφους σπαταλοῦν ἑκατομμύρια, περιουσίας ὁλοκλήρους. Ἄσωτοι υἱοί! Πόσοι τοιοῦτοι υἱοὶ ὑπάρχουν εἰς τὰς Ἀθήνας, οἱ ὁποῖοι ὑπὸ τὸ πρόσχημα ὅτι σπουδάζουν ἐπιστήμην οἱ αἰώνιοι αὐτοὶ φοιτηταὶ διημερεύουν καὶ διανυκτερεύουν εἰς τὰ πολυώνυμα κέντρα τῆς ἀκολασίας καὶ ὡς βδέλλαι ἀφαιμάσουν τὰ πατρικά βαλάντια καὶ δημιουργοῦν οἰκογενειακά δράματα. Ἐξ αἰτίας τοιούτων ἀσώτων υἱῶν ἐξηνεμίσθησαν περιουσίαι, διελύθησαν οἰκογένειαι καὶ καατέβησαν προώρως εἰς τὸν τάφον πικραμένοι οἱ πατέρες καὶ αἱ μητέρες καὶ ἀπέθανον εἰς τὸ φθισιατρεῖον νεάνιδες, αἱ ὁποῖαι ἠπατήθησαν οἰκτρῶς ὑπὸ τῶν συγχρόνων τούτων Δὸν Ζουὰν καὶ ἐμαράνθησαν ὡς τὰ κρίνα τοῦ ἀγροῦ. Ἄσωτοι υἱοί!