Θεωρούμε αμαρτία τη διάπραξη ενός κακού στην πράξη ή τη συγκατάθεσή του στο λογισμό, σύμφωνα με το ευαγγέλιο. Και είναι! Όμως στην περίπτωση του πλούσιου και του φτωχού Λαζάρου, βλέπουμε πως η
αμαρτία του πλούσιου βρισκόταν στην αδιαφορία του απέναντι στο διπλανό
του, Λάζαρο.
Δεν ήταν ο πλούσιος η αιτία της δυστυχίας του Λαζάρου! Δεν τον οδήγησε αυτός στη φτώχια και στη μιζέρια του! Ωστόσο, αδιαφόρησε γι’ αυτόν και δεν ασχολήθηκε μαζί του παρά μόνο με τον εαυτό του.
