Η δικτατορία της ομορφιάς .

Ἡ Ἀντὶ Μακντάουελ, ἠθοποιὸς καὶ πρόσωπο τῆς πολυεθνικῆς L’oreal, σὲ στιγµὲς εἰλικρίνειας εἶπε: «Μᾶς ζητοῦν νὰ γίνουµε σὰν τὶς κοῦκλες Μπάρµπι, ἐνῷ αὐτὸ ποὺ πρέπει εἶναι, νὰ εἴµαστε πραγµατικὲς γυναῖκες. Θὰ ἤθελα νὰ γυρίσω ἕνα ντοκιµαντὲρ ποὺ νὰ δείχνει πόσο πανέµορφες εἶναι οἱ γυναῖκες καὶ πόσο κακάσχηµες οἱ Μπάρµπι»!

Ἀκριβῶς αὐτὸ γίνεται σήµερα. Ἡ «διεθνὴς τῶν πονηρῶν» ἐκµεταλλευόµενη τὶς ἀδυναµίες, ἀλλὰ καὶ τὶς ἰδιαιτερότητες τῆς ἐποχῆς µας, ἔχει στήσει σὲ βάρος µας µία ὁλόκληρη βιοµηχανία, τὴν ἀποκαλούµενη «βιοµηχανία τῆς ὀµορφιᾶς», µὲ τὴν ὁποία µᾶς ἐκµεταλλεύεται ἀπολύτως. Ἔχουν δηµιουργήσει τὰ πρότυπα, τύπου κούκλας Μπάρµπι, τὰ ὁποῖα εἶναι βέβαια τελείως ἐξωπραγµατικά, ἄπιαστα, καὶ συνεχῶς µεταβαλλόµενα, πρὸς τὰ ὁποῖα ὅµως πρέπει καὶ νὰ ἀποβλέπουµε, διαθέτοντας τὰ πάντα. Χρόνο, χρήµατα, σκέψη, ἐνδιαφέροντα, κόπους καὶ θυσίες, ὅσο γιὰ λίγα ἄλλα στὴ ζωή! Μία διαδικασία ἡ ὁποία τελικὰ µᾶς βάζει σὲ πλῆθος ἀπὸ περιπέτειες δίχως τελειωµό!

Το δίδαγμα του βατράχου .

Ὑπάρχει μία διαφορά μεταξύ τοῦ «εἶναι» καί τοῦ «φαίνεσθαι». Τό «φαίνεσθαι» εἶναι τό ἐξωτερικό, αὐτό πού θέλουμε νά ξέρουν οἱ ἄλλοι γιά μᾶς, αὐτό πού ἐμεῖς ἀφήνουμε νά ἀντιληφθοῦν οἱ ἄλλοι. Μποροῦμε νά ποῦμε ὅτι εἶναι τό προσωπεῖο καί ἡ μάσκα τήν ὁποία χρησιμοποιοῦμε γιά νά ἐπικοινωνοῦμε ἐξωτερικά καί νά γινόμαστε δεκτοί ἀπό ὅλες τίς κατηγορίες τῶν ἀνθρώπων. Πολλές φορές χρησιμοποιοῦμε καί τό προσωπεῖο τῆς θρησκευτικότητος. Αὐτό εἶναι τό «φαίνεσθαι». Ὑπάρχει ὅμως καί τό «εἶναι», αὐτό πού εἴμαστε στήν πραγματικότητα, στό βάθος, καί τό ὁποῖο τίς περισσότερες φορές ἐπιδιώκουμε νά κρύπτουμε ἐπιμελῶς.

Ενάρετος δέν είναι ο θεωρητικός της αρετής, αλλά ο εργάτης της αρετής (π. Διονύσιος Τάτσης) .

ΣΤΙΣ ∆ΙΑΦΟΡΕΣ συναντήσεις πού πραγµατοποιοῦν οἱ χριστιανοί συχνά γίνεται λόγος γιά ἐνάρετους ἀνθρώπους, πού εἶναι ἀνάµεσά µας καί προσφέρουν σηµαντικό πνευµατικό ἔργο. Περιγράφονται γεγονότα καί καταστάσεις µέ ἐνθουσιασµό καί ὑπερβολή καί δηµιουργοῦνται ἐντυπώσεις ἀδικαιολόγητες, γιατί ἡ πραγµατικότητα εἶναι διαφορετική. Αὐτό συµβαίνει, γιατί ἀγνοοῦν οἱ ἄνθρωποι ὅτι ἄλλο εἶναι ἡ γνώση τῶν ἀρετῶν καί ἄλλο ἡ ἀπόκτησή τους.

Οἱ θεολόγοι καί οἱ ἱεροκήρυκες µιλοῦν µέ ἄνεση καί ἐνθουσιασµό γιά τίς ἀρετές, ἀλλά γιά τόν κόπο καί τόν ἱδρώτα πού ἀπαιτεῖ ἡ ἀπόκτησή τους δέν κάνουν λόγο!

Οι κίνδυνοι της Εκκλησιαστικής Διακονίας .

Ως εκκλησιαστική διακονία – στην προβληματική του παρόντος άρθρου – θα μπορούσαμε να ορίσουμε τον εκκλησιασμό των χαρισμάτων, που εμπιστεύτηκε η θεία αγάπη σε κάθε πιστό ως παρακαταθήκη της Χάριτος με το Άγιο Βάπτισμα και το Άγιο Χρίσμα. Χαρίσματα, τα οποία ποικίλλουν, ως θεία δωρεά και κατά το μέτρο της θείας δικαιοσύνης αλλά και της δεκτικότητας του προσώπου.

Διδακτική ιστορία: Προσπαθώ να κάνω φίλους δίχως facebook... .

Προσπαθώ να κάνω φίλους... Επειδή δεν έχω facebook ή twitter, βγαίνω στον δρόμο και φωνάζω τι μαγείρεψα, τι έφαγα, τι ήπια, πού ήμουν, τί κάνω...

Μέχρι στιγμής με 'ακολουθούν' τρείς. Δύο αστυνομικοί και ένας ψυχίατρος!

Προτεινόμενη περαιτέρω μελέτη: Eχω Facebook, άρα υπάρχω… 

Eχω Facebook, άρα υπάρχω… .

Έχω facebook, άρα υπάρχω. Με ένα κλικ, ανεβάζω σε μία οθόνη την ανασφάλειά μου, τη μοναξιά μου, την ανάγκη για αναγνώριση, την αδυναμία μου στο «σχετίζεσθαι», τις ιδεολογικές μου εμμονές, το θεολογικό μου παραλήρημα… Γι’ αυτό θα ποστάρω ότι «έχω νεύρα», ότι «το διάβασμα δεν βγαίνει», ότι «το φαΐ κάηκε», ότι «καλά έκαναν και τους απέλυσαν τους χαραμοφάηδες», ότι «όποιος δεν έχει τι να κάνει ας στείλει», ότι «οι παπάδες φταίνε», ότι «πίνω καφέ στο μαγαζί τάδε». Γι’ αυτό θα ανεβάσω τις φωτογραφίες που έβγαλα για το προφίλ. Γιατί με νοιάζει πάνω απ’ όλα το προφίλ. Άλλωστε μπορώ να μπαίνω και να βγαίνω, φανερά ή κρυφά, ρίχνοντας μια ματιά πρώτα «ποιος είναι μέσα». Γιατί στον τοίχο μου κάνω πολιτικές αναλύσεις, οικονομικές προβλέψεις, κοινωνικά μανιφέστα. Γιατί, μ’ ένα μόνο κλικ και το προφίλ μου μαρτυρά την ενεργό πολιτική μου συνείδηση, την πίστη και την θεολογική μου κατάρτιση και τις απόψεις μου για την κοινωνική επικαιρότητα. Φυσικά πάντα με τρόπο απόλυτο και αφοριστικό. Απλά και ανέξοδα. Εξάλλου, αν κάποιος θέλει κάτι παραπάνω, του ποστάρω κι ένα λινκ «να μη λέει»… Εξάλλου η εταιρία μού το λέει καθαρά κι εγώ το φχαριστιέμαι: είμαι χρήστης!