Η αποτυχημένη απόπειρα αυτοθέωσης και ο καθωσπρεπισμός .

... Η παραβολή του Ασώτου υιού, είναι η καρδιά των παραβολών. Αν έλειπε όλο το Ευαγγέλιο και υπήρχε μόνο αυτή η παραβολή, έφτανε για να δείξει το μέγεθος της αγάπης του Θεού, αλλά και το δράμα του ανθρώπου.

Ο Κύριος μας θέλει κοντά Του ελεύθερα, με λογισμό και μ' όνειρο να μένουμε πλησίον Του. Εχουμε ελευθερία, αυτεξούσιο και κάνουμε χρήση ή κατάχρηση.

Ο Ασωτος έκανε κατάχρηση της ελευθερίας του, άφησε τον Θεό κι έφυγε, γιατί πίστευε πως μακριά από Εκείνον -όπως το κάνουμε και πολλοί σήμερα- θα 'ναι καλύτερα. Διαπίστωσε, όμως, απ' τη σκληρή πραγματικότητα και από το άδειασμα της ψυχής του πως όχι μόνο δεν ήταν καλύτερα, αλλά πολύ χειρότερα. Ηταν, όμως, ειλικρινής και γύρισε πίσω μετανοιωμένος, συντετριμμένος.

Ευγένεια χωρίς αγάπη είναι κεντρί που πληγώνει .

Η επισήμανση αυτή του οσίου Θεοφάνη του εγκλείστου εντοπίζει κάτι που βιώνεται στις καθημερινές μας σχέσεις, παρατηρώντας, βέβαια, τους άλλους. Πόσες φορές συναντούμε ανθρώπους που εξωτερικά η συμπεριφορά τους, όχι μόνο δεν έχει ψεγάδι αλλά φαίνεται ευγενική, τέλεια! Ξέρουμε όμως, από τη διαίσθηση που έχουμε ως κριτήριο, ότι κρύβει, εκούσια ή ακούσια, την υποκρισία. Δηλαδή δεν είναι αυτή που φαίνεται.