Η αντιγραφή και αποθήκευση έχει καταχωρηθεί επιτυχώς!
Σας ενημερώνουμε ότι ο παρόν ιστότοπος χρησιμοποιεί λογισμικό διασφάλισης πνευματικών δικαιωμάτων.
Έχετε αντιγράψει το άρθρο στα αγαπημένα στις:
Σας ενημερώνουμε ότι ο παρόν ιστότοπος χρησιμοποιεί λογισμικό διασφάλισης πνευματικών δικαιωμάτων.
«...προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους...» (Ρώμ.15,7)
Ἕνα πνευματικὸ μήνυμα μὲ βαθειὰ κοινωνικὴ σημασία μᾶς ἐξέπεμψε, ἀγαπητοὶ ἀδελφοί, τὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τῆς σημερινῆς Κυριακῆς. Καλύτερα ὁλόκληρη ἡ ἑπτάστιχη αὐτὴ περικοπή ἀπὸ τὸ 15ο κεφάλαιο τῆς πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολῆς του ἕνα σχεδὸν κοινωνικὸ μήνυμα ἐπιθυμεῖ νὰ μᾶς δώση, ὥστε ἡ συμβίωσή μας μὲ τοὺς συνανθρώπους μας νὰ εἶναι ἡ καλύτερη καὶ πλέον εὐεργετική. Παρακαλῶ ἂς τὸ ἀκούσουμε προσεκτικά, βέβαιοι ὅτι χαρίζουμε στὸν ἑαυτὸ μας σημαντικὴ βοήθεια γιὰ νὰ ζήσουμε χωρὶς πολλὲς θλίψεις καὶ ἀπαγοητεύσεις τὴν πρόσκαιρη αὐτὴ ζωή.
Ποιὸ εἶναι αὐτὸ τὸ κοινωνικὸ μήνυμα, πού μᾶς δίνει ὁ σημερινὸς Ἀπόστολος σχεδὸν ὁλόκληρος; Τὸ σωτήριο αὐτὸ μήνυμα, πού ἐκπέμπεται ἀπὸ τοὺς αἰθέριους καὶ ἄσπιλους κόσμους τοῦ Πνεύματος, περικλείεται σ’ αὐτὴν τὴν πατρικὴ προτροπὴ τοῦ Ἀποστόλου: «Διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους…». Δηλαδή, ἀδελφοί, προσπαθῆστε, ὁ ἕνας νὰ δέχεται τὸν ἄλλον μὲ ἀγάπη καὶ κατανόηση.
Καὶ εἶναι τόσο δύσκολο αὐτό, ὥστε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα νὰ μᾶς τὸ παραγγέλλει διὰ μέσου του Ἀποστόλου Παύλου; Ναί! Δὲν εἶναι ἀπὸ τὰ εὔκολα ἠθικὰ κατορθώματά μας. Ἡ συμπάθεια καὶ ἡ ἀντιπάθεια εἶναι ἀπὸ τὰ πιὸ κοινὰ ἀνθρώπινα αἰσθήματα, τὰ ὁποῖα γνωρίζομε σχεδὸν ἀπὸ τὴν πρώτη ἡλικία μας. Εἶναι, ἂν τὸ ἐρευνήσουμε πιὸ βαθειὰ τὸ θέμα, καὶ κάπως κοντὰ στὴν ἀνθρώπινη φύση μας αὐτὴ ἡ διάκριση, ἄλλον νὰ τὸν συμπαθοῦμε εὔκολα καὶ ἄλλον πιὸ δύσκολα ἢ καὶ τὸ ἀντίθετο. Ὅταν μὲ κάποιον συνάνθρωπο μας ἔχομε κάποια κοινὰ χαρακτηριστικὰ στὸ ἦθος, στὰ αἰσθήματα, στὰ ἐνδιαφέροντα, σὲ ἀσχολίες καὶ τὰ παρόμοια, ἡ ἕλξη πρὸς αὐτὸν εἶναι μεγαλύτερη. Τότε ἰσχυριζόμαστε ὅτι «μὲ αὐτὸν ταιριάζομε..» ἢ «τὰ βρήκαμε..» ἢ σὲ πιὸ κοινή, δημώδη λεκτικὴ μορφὴ «αὐτός μοῦ πάει... ἢ τὸν πάγω…» καὶ οὕτω καθεξῆς.
Ἔτσι μποροῦμε νὰ ποῦμε ὅτι καὶ ἡ συμπάθεια σὲ κάποιο πρόσωπο ἔχει κάποια φυσικὴ βάση. Ἐδῶ ὁ Ἴδιος ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὡς τέλειος Ἄνθρωπος πού ἦταν, ἔδειξε αὐθόρμητα κάποτε ἕνα παρόμοιο αἴσθημα, δηλαδὴ τὴν συμπάθεια γιὰ κάποιο πρόσωπο, πού ἦταν πράγματι ἄξιο συμπαθείας γιὰ τὰ αἰσθήματά του, γιὰ τὶς ἰδέες του, γιὰ τὴν ἁγνὴ καὶ ὡραία νεότητά του. Ποιὸ εἶναι αὐτὸ τὸ πρόσωπο, πού μόλις τὸ ἀντίκρισε ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς ἡ παναγία ψυχὴ Του γέμισε ἀπὸ συμπάθεια καὶ ἀγάπη; Εἶναι ὁ εὐγενὴς ἐκεῖνος νέος, ὁ πλούσιος καὶ ἐπιφανής, ὁ ὁποῖος Τὸν ρώτησε κάποτε μὲ εὐγένεια καὶ ταπείνωση τί νὰ ἔκαμε στὴ ζωή του, ὥστε νὰ κερδήση τὴν αἰώνια ζωή. Τότε, συμπληρώνει ὁ Εὐαγγελιστὴς Μάρκος, «ὁ Ἰησοῦς ἐμβλέψας αὐτῶ ἠγάπησεν αὐτόν...» (Μάρκ.10,21). Ἦταν πράγματι τόσο συμπαθητικὸς ὁ εὐγενής, ὁ θεοφοβούμενος, ὁ ἠθικότατος, ἡ ἁγνὴ καὶ ὡραία ἐκείνη ψυχή, ὁ ἐραστὴς τῆς αἰωνίου ζωῆς νέος του Εὐαγγελίου μας!
Ἀλλὰ στὸ σημεῖο αὐτὸ χρειάζεται ἡ προσοχή μας. Ὁ Κύριός μας τὴν ἀγάπη καὶ τὴν συμπάθειά Του δὲν τὴν ἔδειξε μόνο στὸν νέον ἐκεῖνον, τὸν ὁποῖον συμπεριέλαβαν στὰ ἱερά τους ἀπομνημονεύματα καὶ οἱ τρεῖς συνοπτικοὶ Εὐαγγελιστές. Ὁ Ἰησοῦς Χριστὸς τὴν συμπάθεια Του τὴν ἔδειξε καὶ σὲ ἐκείνους, πού δὲν τὴν ἄξιζαν λόγω ἤθους καὶ χαρακτῆρος καὶ συμπεριφορᾶς. Συμπάθεια, λοιπόν, ἀπαιτεῖται ὄχι μόνο μὲ ὁδηγὸ τὴν φυσικὴ ἕλξη. Συμπάθεια ὄχι μόνο κατὰ φύσιν, ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ φύσιν. Συμπάθεια καὶ ἀγάπη καὶ πρὸς αὐτοὺς πού δὲν «τοὺς πᾶμε... κατ’ ἄνθρωπον».
Ἔτσι συμπεριφέρθηκε ὁ Ἰησοῦς Χριστός, στὰ «ἴχνη τοῦ ὁποίου ὀφείλομε νὰ βαδίζομε…» (Α΄Πέτρ.2,11). Αὐτὸ θέλει νὰ μᾶς πεῖ ὁ θεῖος καὶ φωτισμένος Ἀπόστολος. Ἀκούσατε πῶς διετύπωσε τὴ σοφὴ συμβουλή του; «Διὸ προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους, καθὼς καὶ ὁ Χριστὸς προσελάβετο ὑμᾶς...». Δηλαδὴ ὁ ἕνας νὰ δέχεται μὲ ἀγάπη καὶ συμπάθεια τὸν ἄλλον, ἄσχετα ἂν ὡς ἄνθρωπος εἶναι συμπαθὴς ἢ ὄχι. Διότι ἔτσι ἀκριβῶς, μᾶς δέχθηκε καὶ ἐμᾶς ὁ Χριστός, μὲ τὰ σφάλματα καὶ τὶς πολλὲς ἁμαρτίες μας. Πῶς νὰ Τοῦ εἴμαστε συμπαθεῖς, ὅταν ἡ ζωὴ καὶ ὁ χαρακτήρας μας ἀπέχει ἀπὸ τὴν δική Του ζωὴ καὶ τό δικό Του χαρακτήρα, ὅσο ἀπέχει ὁ οὐρανὸς ἀπό τή γῆ;
Ἑπομένως πρέπει νὰ προσέξουμε ἰδιαιτέρως αὐτὸ τὸ σημεῖο. Διότι συμβαίνει ὄχι σπανίως τὴν συμπάθεια καὶ τὴν ἀγάπη μας νά τὰ χαρίζουμε ἐπιλεκτικὰ στοὺς συνανθρώπους μας. Σὲ λίγους καὶ ὄχι σὲ πολλούς. Ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς συμπεριφορᾶς μας εἶναι ἡ μειωμένη ἀπόδοσή μας στὸ σπουδαῖο κεφάλαιο τῆς ἀγάπης, οἱ ἀδικίες καὶ οἱ ἀνεπίτρεπτες διακρίσεις. Ἀρκετοὶ χωλαίνουμε στὴν ἀκριβῆ ἀπόδοση δικαιοσύνης ἐξ αἰτίας αὐτῶν τῶν αἰσθημάτων. Μερικὲς φορὲς οἱ διακρίσεις αὐτὲς μὲ ὁδηγὸ τὶς προσωπικὲς συμπάθειες μᾶς ὁδηγοῦν σὲ τραγικὰ λάθη. Ὅπως γιὰ παράδειγμα μέσα στὴν οἰκογένεια, ὅταν οἱ καλοί μας γονεῖς δὲν μοιράζουν ἐξίσου τὴν ἀγάπη τους στὰ παιδιά τους, διότι κάποτε ἡ συμπάθειά τους δὲν τὰ ἀγκαλιάζει ὅλα. Δὲν θυμάσθε τί συνέβη, τί μίσος καὶ ἀποστροφὴ γέννησε στὰ ἕνδεκα παιδιὰ τοῦ πατριάρχου τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης Ἰακὼβ ἡ ἐξαιρετικὴ καὶ φανερὴ συμπάθεια τοῦ πολύτεκνου πατριάρχη στὸν Ἰωσήφ; «Ἰδόντες δὲ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, λέγει ἡ Γραφή, ὅτι αὐτὸν (τὸν Ἰωσὴφ) φιλεῖ ἐκ πάντων τῶν υἱῶν αὐτοῦ, ἐμίσησαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἠδύναντο λαλεῖν αὐτῶ οὐδὲν εἰρηνικόν» ( Γένεσις 37,4). Εἴθε στό Ὄνομα τοῦ Χριστού καί τῆς ἀγάπης Του νά κάνουμε πράξη τό σοφό παράγγελμα τοῦ σημερινού Ἀποστόλου: «Διό προσλαμβάνεσθε ἀλλήλους καθώς καί ὁ Χριστός προσελάβετο ὑμᾶς». Αμήν
