Στό σημερινό μας σύντομο κήρυγμα, ἀγαπητοί ἀδελφοί, δέν θά ἀσχοληθοῦμε μέ τόν ἄσωτο υἱό, ὁ ὁποῖος ἀποτελεῖ τό τραγικό πρωταγωνιστικό πρόσωπο τῆς σημερινῆς πασίγνωστης παραβολῆς τοῦ Κυρίου μας. Θά μιλήσουμε γιά τούς ἐκμαυλιστές τῶν ἄσωτων νέων. Γιά ὅλους δηλαδή ἐκείνους, πού ἔχουν ἀναλάβει τό πιό ἀπαίσιο καί ἀποκρουστικό ἔργο νά ὁδηγήσουν στήν ἠθική διαφθορά, νά παρασύρουν στό δικό τους δρόμο τῆς ἀνηθικότητας, κυρίως νέους ἀνθρώπους. Αὐτοί εἶναι οἱ ἐκμαυλιστές καί εἶναι τόσο πολλοί, πού παρασύρουν μέ μύριους-δυστυχῶς-τρόπους καί μεθόδους σατανικές καί πρωτοφανεῖς, ἀρκετούς νέους, ὥστε νά μοιάσουν μέ τόν νεώτερο υἱό τῆς Παραβολῆς μας.
Βέβαια μέσα στό Εὐαγγέλιό μας τέτοιος λόγος μέ σαφήνεια δέν γίνεται, δηλαδή γιά τούς ἐκμαυλιστές τῶν ἀσώτων υἱῶν. Τά πρόσωπα αὐτά πού ἔχουν τόν χειρότερο ἀρνητικό κοινωνικό ρόλο μόνο ὑπονοοῦνται, μόλις διακρίνονται κάτω ἀπό τίς λίγες, ἀλλά τόσο δυνατές γραμμές τῆς μοναδικῆς παραβολῆς μας. Καί τοῦτο, διότι ἄλλος ἦταν ὁ σκοπός τῆς παραβολῆς, δηλαδή νά διδάξει γιά τήν ἄπειρη Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ πρός τούς ἀνθρώπους καί προπάντων νά διακηρύξει τήν δύναμη τῆς εἰλικρινοῦς μετανοίας. Ἀσφαλῶς ὅμως καί ὁ νεώτερος υἱός τοῦ Εὐαγγελίου μας δέν θά κατέληξε μόνος στήν μοιραία του ἀπόφαση, νά ἐγκαταλείψει τό σπίτι τό Πατρικό καί νά πάρει τό δρόμο τοῦ ἄσωτου βίου σέ χώρα μακρινή καί ξένη. Ἐκτός ἀπό τόν κακό ἑαυτό του καί ἄλλοι θά τόν προέτρεψαν νά ζήσει καί νά χαρεῖ τήν «ἐλεύθερη» ζωή μακριά ἀπό τό βλέμμα τοῦ στοργικοῦ του πατέρα.
Πότε ἔλειψαν ἀπό τή ζωή τῶν νέων μας οἱ ἐκμαυλιστές, οἱ κήρυκες τῆς καταπάτησης τῶν ἠθικῶν νόμων καί ἀρχῶν γιά μία ζωή ἀπολαύσεων τῶν ἡδονῶν τοῦ κόσμου. Ἐκεῖνοι, τούς ὁποίους ὑπονοεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στό γνωστό του λόγιο: «φθείρουσιν ἤθη χρηστά ὁμιλίαι κακαί» (Α΄Κορ. 15,33). Εἶναι ἐκεῖνοι μέ ἤδη διεφθαρμένη τή ψυχή, τούς ὁποίους μέ τόση γλαφυρότητα καί ποιητική χάρη περιγράφει ὁ θεόπνευστος Παροιμιαστής τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μέ τά λόγια καί τή στάση τῆς ἁμαρτωλῆς γυναίκας: «…ἐλθέ καί ἀπολαύσωμεν φιλίας ἕως ὄρθρου…» Καί ὁ νέος μας ὁ ἄπειρος καί ἄμυαλος, ἀφοῦ τόν ἀπεπλάνησεν ἡ ἁμαρτωλή γυναίκα πολλή ὁμιλία, μέ λόγια πολλά, «ὥσπερ βούς ἐπί σφαγήν ἄγεται… ἤ ὡς ἔλαφος τοξεύματι πεπληγώς εἰς τό ἧπαρ, σπεύδει ὥσπερ ὄρνεον εἰς παγίδα, οὐκ εἰδώς ὅτι περί ψυχῆς τρέχει» (Παροιμίαι 7,18, 21-23).
Σήμερα μάλιστα ὅλα αὐτά τά παραπλανητικά λόγια καί σχέδια καί παγίδες τῆς γυναίκας τοῦ παλιοῦ καιροῦ, πού παρέσυρε νέους στό δρόμο τῆς ἠθικῆς διαφθορᾶς, τά ἔχει ἀντικαταστήσει στόν ὑπέρτατο βαθμό ἡ σύγχρονη Τεχνολογία. Σήμερα οἱ ἐκμαυλιστές τοῦ κακοῦ γιά τήν ἀσωτία πλήθυναν ὑπερβολικά καί ἐπικίνδυνα. Ἀπό ποῦ νά ἀρχίσουμε, ἀγαπητοί; Ἀπό τήν Λογοτεχνία, μέ τήν κυκλοφορία ἀναρίθμητων βιβλίων, ὅπου κάτω ἀπό τόν γοητευτικό μανδύα του λόγου, τοῦ μύθου, τῆς φανταστικῆς πλοκῆς, μέ τρόπο κυνικό προσελκύονται ἀθῶες ψυχές στούς «παραδείσους» τῆς ἁμαρτίας. Νά μιλήσουμε γιά τήν λεγόμενη «ἕβδομη» τέχνη τοῦ θεάματος; Πόσοι καλλιτέχνες αὐτοῦ τοῦ εἴδους ὑπηρετοῦν ἠθικούς σκοπούς στά ἔργα πού ἀνεβάζουν στή μικρή ἤ τήν μεγάλη ὀθόνη; Χάριν τοῦ πρόσκαιρου κέρδους μεταβάλλουν μέ τήν ἀμφίβολη τέχνη τους σέ παγίδες τοῦ πονηροῦ τά θεάματά τους γιά τά ἀμέτρητα θύματα ἀνάμεσα στούς νέους ἀνθρώπους. Ὤ! πόσα τέτοια ἠθικά δράματα δέν παίζονται μέσα στό καθημερινό θέατρο τῆς ζωῆς! Νέοι ἄνθρωποι νά πιάνονται σ αὐτές τίς παγίδες τοῦ θεάματος, νά δένονται χειροπόδαρα ἀπό τή μανία τους καί στό βωμό τῆς ἡδονῆς, «τῆς ἐπιθυμίας τῆς σαρκός καί τῆς ἐπιθυμίας τῶν ὀφθαλμῶν» (Α΄ Ἰωάν. 2,15) νά λησμονοῦν τά πάντα. Καί καθήκοντα καί ὑποχρεώσεις καί μέλλον καί ἐπιτυχία καί πρόοδο. Σήμερα, θά μπορούσαμε μέ λύπη πολλή νά ἰσχυρισθοῦμε, ὅτι ὁ πιό ἐπικίνδυνος καί ὁ πιό συχνός ἐκμαυλιστής τῆς νεότητας γιά τό δρόμο τῆς ἀσωτίας εἶναι ἡ τεχνολογία ἤ καλύτερα ἡ φοβερή σέ εὐρηματικότητα βιομηχανία τοῦ θεάματος. Ὁ πονηρός καί αἰώνιος ἐχθρός τῆς σωτηρίας μας φαίνεται νά ἔχει στήσει μία τεράστια, παγκόσμια ἐπιχείρηση μέ τή βοήθεια τῶν ἀνθρώπων πού ἐργάζονται στούς τομεῖς τοῦ πολυποίκιλου θεάματος μέ σκοπό νά ἀλώσει τίς ψυχές τῶν νέων ἀνθρώπων καί νά ἐξαφανίσει ἀπό τή ζωή των κάθε ἴχνος ἠθικοῦ καί ὡραίου χριστιανικοῦ ἰδεώδους.
Αὐτοῦ τοῦ εἴδους οἱ ἐκμαυλιστές ἔχουν εἰσχωρήσει καί στά πιό ἁπλά μέσα ἐπικοινωνίας. Ἀκόμη καί σ’ αὐτά τά λεγόμενα (καί σέ ὁρισμένες περιπτώσεις τόσο χρήσιμα στή ζωή μας) κινητά τηλέφωνα ἔχει βρεῖ θέση τό θέαμα τό κακό καί ἐκμαυλιστικό. Ἡ κάκιστη πνευματική τροφή εἶναι ἁπλωμένη σέ κάθε μορφῆς τράπεζα, δηλαδή γιά νά ἐκφρασθοῦμε πιό συγκεκριμένα, σέ κάθε ὀθόνη μπροστά στά μάτια τοῦ ἀνθρώπου, ἰδίως τοῦ ἄπειρου καί ἄπλαστου ἀκόμη νέου. Ἐκεῖ μπορεῖ, ἀκόμη καί ἀπό ἁπλή καί ἀπονήρευτη περιέργεια ὁ θεατής νά δεῖ, ὅπως λέγει κάπου ὁ θεῖος Ἀπόστολος «ὅ,τι αἰσχρόν ἐστι καί λέγειν» (Ἐφεσίους 5,12).
Πῶς, λοιπόν, ὕστερα ἀπό αὐτόν τόν χείμαρρο, τόν καταιγισμό τοῦ ἀντιχριστιανικοῦ καί ἀνήθικου θεάματος, πῶς ὄχι λίγοι ἀπό τούς νέους νά μή αἰσθάνονται ἀποστροφή γιά τό λόγο, τίς συμβουλές, τίς παρατηρήσεις τοῦ Καλοῦ Πατέρα καί νά μή θελήσουν κάποια στιγμή νά ἀποσκιρτήσουν καί νά ἀπολαύσουν ὅ,τι τούς προσφέρουν ὡς θέαμα οἱ ἀκατονόμαστοι ἐκμαυλιστές τοῦ θεάματος; Γι’ αὐτό εἶναι ἀνάγκη μεγάλη ὅλες μαζί οἱ χριστιανικές Ὁμολογίες νά κατανοήσουν τόν μέγιστο κίνδυνο τῆς ἐποχῆς των, νά συσπειρωθοῦν καί νά ἀντιμετωπίσουν αὐτήν τήν ἀπειλή τοῦ δαιμονικοῦ θεάματος ὡς τήν σοβαρότερη ἀπειλή κατά τῆς Θρησκείας τοῦ Ἐσταυρωμένου Λυτρωτῆ. Σ’ αὐτό τό ἱερό μέτωπο ὅλοι καλούμαστε νά συμμετάσχουμε. Γιά νά μειωθεῖ τό κύμα τῶν ἄσωτων υἱῶν. Ἀμήν
+Ο Ελευθερουπόλεως Χρυσόστομος
