Οι συνέπειες του ορθολογισμού στη ζωή μας .

Ὁ ὀρθολογισμός θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι εἶναι ἡ ὑπερβολική ἐμπιστοσύνη στή λογική μας, ἡ ἀναγωγή της σέ ὑπέρτατη αὐθεντία καί ἀπόλυτη ἀξία. Εἶναι ἁμαρτητική νοοτροπία καί βιοθεωρία, καί ὄχι κάποια ἁπλή ἁμαρτία.

Εἶναι κατ’ οὐσίαν ἀπιστία. Ὁ ὀρθολογισμός εἶναι ἡ πιό χαρακτηριστική καί ὕπουλη ἐκδήλωση τῆς ὑπερηφάνειας, ἡ ὁποία ὑποκρύπτεται κάτω ἀπό ὅλες τίς ἁμαρτίες μας, ὑφέρπει σέ κάθε μας πράξη καί δηλητηριάζει ὅλα τά καλά ἔργα μας.

Αν είσαι ορθολογιστής άκου τι έχει να σου πει ο Αγ. Παΐσιος... .

Σέ μία ἐποχή πού ὀργιάζει ἡ τεχνοκρατία, πού ὑπεραίρεται ὁ ἐπιστημονοκεντρισμός, πού φυσιοῦται ἡ ἀνθρώπινη λογική καί πού ἐκθειάζεται ἐγωιστικῶς ὁ ἀνθρώπινος νοῦς, ὁ Ἅγιος Παΐσιος μᾶς κρούει τόν κώδωνα τοῦ κινδύνου, ὅτι ὅλα αὐτά μᾶς ἀπομακρύνουν ἀπό τήν ὀρθή Πίστη καί ἀπό τόν Ἀληθινό Θεό! Μᾶς ὁδηγοῦν στήν αἵρεση, στήν ἀθεΐα καί στόν διαβολικό ἐγωκεντρισμό!

Ἄς δοῦμε προσεχτικά τί μᾶς λέει:

«Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τά ἔβλεπαν ὅλα μέ τό πνευματικό, μέ τό θεϊκό μάτι. Τά Πατερικά εἶναι γραμμένα μέ τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ καί μέ τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἔκαναν τίς ἑρμηνεῖες οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Τώρα δέν ὑπάρχει συχνά αὐτό τό πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, γιά νά καταλαβαίνουν τά Πατερικά. Τά βλέπουν ὅλα μέ τό κοσμικό μάτι, δέν βλέπουν πιό πέρα, δέν ἔχουν τήν εὐρύτητα πού δίνουν ἡ πίστη καί ἡ ἀγάπη. Ὁ Μέγας Ἀρσένιος ἄφηνε τά βάγια μέσα στό νερό, χωρίς νά τό ἀλλάζη, καί τό νερό μύριζε πολύ. Ἐμεῖς ποῦ νά καταλάβουμε τί πήγαζε μέσα ἀπό ἐκεῖνο τό βρώμικο νερό! ‘Μά δέν τό καταλαβαίνω αὐτό’, σοῦ λέει ὀ ἄλλος. Δέν στέκεται νά δῇ μήπως ὑπάρχη καί κάτι ἄλλο, ἀλλά τό ἀρνεῖται, γιατί δέν τό καταλαβαίνει!»

Ορθοδοξία και φιλοσοφία-ορθολογισμός-σχολαστικισμός (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς) .

Η παιδεία είναι προβολή της αγιότητος. Μόνον ο αγιασθείς άνθρωπος δύναται να αγιάζη και άλλους· μόνον γενόμενος αυτός φως δύναται να φωτίζη τους άλλους. Το Ευαγγέλιον του Θεανθρώπου συγκεντρώνει τα πάντα εις τον προσωπικόν αγώνα και την άσκησιν τα πάντα αρχίζουν από το ίδιον το πρόσωπον του ανθρώπου: σωζόμενος ο άνθρω­πος σώζει απαραιτήτως και τους άλλους γύρω του· φωτιζόμενος φωτίζει και τους άλλους. 

Αυτή είναι η ευαγγελική οδός, η εφαρμοζομένη πιστώς εις την Ορθοδοξίαν, φυλασσομένη και διαφυλαχθείσα εις αυτή. Ιδού πως την χαράσει, ως άλλος υιός της βροντής, ο μέγας άγιος και διδάσκαλος της Εκκλησίας, ο φωστήρ της οικουμένης, ο αγ. Γρηγόριος ο Θεολόγος: «Καθαρθήναι δει πρώτον, είτα καθάραι· σοφισθήναι, και είτα σοφίσαι· γενέσθαι φως, και φωτίσαι· εγγίσαι Θεώ, και προσαγαγείν άλλους· αγιασθήναι, και αγιάσθαι». 

Η αρρωστημένη πνευματικότητα των «σκεπτόμενων» νεορθόδοξων χριστιανών .

Σήμερα ένα ρεύμα πιστών επιστρέφουν στην Μητέρα Εκκλησία, με συμμετοχή στα σωτήρια μυστήρια και με πνευματική ζωή. Μέσα σ’ αυτή την μερίδα των ανθρώπων υπάρχουν και πολλοί που είναι μορφωμένοι σύμφωνα με τα πρότυπα της εποχής, των ανωτάτων σπουδών και μεταπτυχιακών. Εν γένει κοσμικά μορφωμένοι με ένα περίπλοκο, κατά άλλους, «κουλτουριάρικο» τρόπο σκέψης, με γνώσεις και ιδέες εμπλουτισμένες από τις διάφορες φιλοσοφικές θεωρίες και παγκόσμια κοινωνικοπολιτικά ρεύματα.