Είναι γνωστό ότι, στη δεκαετία του 1960, η παγκόσμια ελίτ προώθησε και χρησιμοποίησε τον φεμινισμό ως μέσω για την δημιουργία μιας Νέας Παγκόσμιας Τάξης...* Σήμερα, είναι κάπως δύσκολο κανείς να μην παραλληλίσει το φαινόμενο του φεμινισμού με το φαινόμενο του πανσεξουαλισμού-ομοφυλοφιλίας.
Αρχής γενομένης από τους τρόπους διάδοσης του πρώτου (φεμινισμού), με τσιτάτα όπως: «Όλοι έχουν ίσα δικαιώματα στην οικογένεια, στην εργασία, τις κοινωνικές δραστηριότητες αλλά και απέναντι στο κράτος». Όπως τότε, η υποτιθέμενα καταπιεσμένη (οικογενειακά και κοινωνικά) γυναίκα απολάμβανε λιγότερων «δικαιωμάτων» σε σχέση με τον άνδρα, έτσι και σήμερα οι ομοφυλόφιλοι παρουσιάζονται ως το αδύναμο και καταπιεσμένο (οικογενειακά και κοινωνικά) κομμάτι της κοινωνίας (ΕΔΩ) στο οποίο όλοι οφείλουμε να δείξουμε κατανόηση και να είμαστε προετοιμασμένοι να θυσιάσουμε για αυτόν τον σκοπό ακόμη και κάποιες από τις ελευθερίες μας (όπως για παράδειγμα την ελευθερία του λόγου) στον βωμό της πολιτικής ορθότητας (ΕΔΩ και ΕΔΩ).


