Το παράπονο του Χριστού μας - Ένα βίντεο που δύσκολα κανείς συγκρατεί τα δάκρυά του! .

Ο Μακαριστός γέροντας Ευσέβιος Μαμάκας (✝28-9-2011) από το νησί της Καλύμνου. Ένα δίλεπτο βίντεο που ξεχειλίζει η αγάπη για τον Χριστό και δύσκολα κανείς συγκρατεί τα δάκρυά του όσες φορες και να το ξανα δεί! Διαβάστε το κείμενο και δείτε το συγκλονιστικό βίντεο.

"Γύρισε σε μένα.

Ακόμα και μέσ’ στην αθλιότητά σου, την ενοχή σου, Σε δέχομαι όπως είσαι.

Και σου λέω ότι σε έχω ήδη συγχωρέσει.

Αγ. Σιλουανός: Για να φτάσουμε στην αγάπη του Θεού... .

Για να φτάσουμε στην αγάπη του Θεού, πρέπει να τηρούμε όλα όσα παρήγγειλε ο Κύριος στο Ευαγγέλιο. Πρέπει να συμπάσχει η καρδιά μας και όχι μόνο τον άνθρωπο να αγαπούμε, αλλά να συμπονούμε και κάθε πλάσμα, κάθε κτίσμα του Θεού.

Να, ένα πράσινο φύλλο στο δέντρο, κι εσύ το έκοψες χωρίς λόγο. Αν και δεν είναι αμαρτία, όμως, πώς να το πω, προκαλεί τον οίκτο· η καρδιά που έμαθε να αγαπά λυπάται και το φύλλο, και όλη την κτίση. Και ο άνθρωπος είναι μεγάλο δημιούργημα. Αν βλέπεις ότι παραπλανήθηκε και θα καταστραφεί, προσευχήσου γι’ αυτόν και κλάψε, αν μπορείς, αλλιώς, στέναξε τουλάχιστον γι’ αυτόν ενώπιον του Θεού. Και την ψυχή που ζει έτσι την αγαπά ο Κύριος, γιατί έγινε όμοια με Αυτόν.

Ποια είναι τα σημάδια της αληθινής αγάπης προς τον Θεό; .

Αλλά ας δούμε ποια είναι τα σημάδια της αγάπης μας προς τον Θεό, για να μην έχουμε ψεύτικη ιδέα για την αγάπη αυτή. Γιατί σε τίποτε άλλο δεν απατάται ο άνθρωπος, όσο στο θέμα της αγάπης.

Τα σημάδια της αληθινής αγάπης είναι τα εξής:

Α΄Η τήρηση των εντολών Του

Ο Ίδιος ο Κύριος καθορίζει και λέει: «Ο έχων τας εντολάς Μου και τηρών αυτάς, εκείνος εστιν ο αγαπών Με» (Ιω. 14 : 21). Όποιος αγαπάει ειλικρινά τον Θεό, προσπαθεί να φυλάγεται απ᾿ όσα δεν αρέσουν σ᾿ Εκείνον και αγωνίζεται να εφαρμόζει όσα Εκείνος αγαπάει. Γι᾿ αυτό εκτελεί τις άγιες εντολές του Κυρίου. Επόμενο είναι λοιπόν να μην έχουν αγάπη προς τον Θεό όσοι χριστιανοί δεν δείχνουν ενδιαφέρον για τις εντολές Του. Σ᾿ αυτούς συγκαταλέγονται και οι κακοποιοί, όσοι βλάπτουν τους άλλους με ποικίλους τρόπους, οι άσωτοι, οι μοιχοί, οι αισχροί, οι κλέφτες, οι άρπαγες, οι ληστές, οι άδικοι…

Δος μου παιδί μου την καρδιά σου... Άκουσε την φωνή Του! .

Μία ἀπὸ τὶς ὡραιότερες φράσεις ποὺ περιέχονται στὸ θεόπνευστο βιβλίο τῶν Παροιμιῶν μᾶς παρακινεῖ νὰ δώσουμε τὴν καρδιά μας στὸν Κύριο: «Δός μοι, υἱέ, σὴν καρδίαν, οἱ δὲ σοὶ ὀφθαλμοὶ ἐμὰς ὁδοὺς τηρείτωσαν» (Παρ. κγ΄ [23] 26). Δός μου, παιδί μου, τὴν καρδιά σου, νὰ ἔλθω νὰ κατοικήσω μέσα σου. Καὶ τὰ μάτια σου ἂς προσέχουν μόνο τὶς ἐντολές μου καὶ ὄχι τὴ ματαιότητα τοῦ κόσμου.

Μᾶς κάνει ἐντύπωση ὅτι ἀπευθύνεται ὁ Κύριος στὸν καθένα προσωπικὰ καὶ ζητάει νὰ Τοῦ δώσουμε τὴν καρδιά μας. Τὰ μάτια μας νὰ εἶναι στραμμένα σ᾿ Ἐ­­κεῖνον. Νὰ προσέχουν μόνο τὴν τήρηση τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ καὶ ὄχι τὴ ματαιότητα τοῦ κόσμου.

Η αγάπη είναι το δείπνο της βασιλείας του Θεού .

Η αγάπη «ου ζητεί τα εαυτής»
(1) Λένε για τον μακάριο Αντώνιο ότι ποτέ του δε σκέφθηκε να κάνει κάτι που να ωφελεί τον εαυτό του πιότερο από τον πλησίον του. Κι αυτό, γιατί πίστευε πως το κέρδος του πλησίον του είναι γι’ αυτόν άριστη εργασία.

Και πάλι είπαν για τον αββά Αγάθωνα, ότι έλεγε πως «ήθελα να βρω ένα λεπρό και να λάβω το σώμα του και να του δώσω το δικό μου». Είδες τέλεια αγάπη; Και πάλι, αν είχε κάποιο πράγμα χρήσιμο, δεν άντεχε να μην αναπαύσει μ’ αυτό τον πλησίον του. Είχε κάποτε μια σμίλη για να κόβει τις πέτρες. Ήρθε λοιπόν ένας αδελφός κοντά του και, επειδή την είδε και τη θέλησε, δεν τον άφησε να βγει από το κελί του χωρίς αυτή.

Έχεις νιώσει ποτέ ότι ο Θεός δεν σε λυπήθηκε; .

Δέν ἀμφιβάλλω καθόλου γι’ αὐτό πού θά πῶ τώρα. Ὑπάρχουν περιπτώσεις πού ὁ Θεός ἐπιτρέπει νά σοῦ ἔρθει κάτι, γιά τό ὁποῖο λές: «Θεέ μου, ἄς ἔρχονταν ὅλα, ἀλλά αὐτό νά ἔλειπε». Καί αὐτό μπορεῖ νά εἶναι ἕνα ἀτύχημα, μιά συμφορά, μιά ἀδικία, μιά καταστροφή.

Ἤ μπορεῖ νά εἶναι κάτι ἐντελῶς μέσα στήν ψυχή σου, πού κανένας δέν τό παίρνει εἴδηση, ἀλλά γιά σένα εἶναι τό χειρότερο πού θά μποροῦσε νά ὑπάρχει μέσα σου. Ὅπως εἶπα, φθάνει κανείς μέχρι τοῦ σημείου νά πεῖ ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ: «ὅλα τά ἄλλα, Θεέ μου, κι ἄν ἔρχονταν, καλῶς τα νά ἔρχονταν, ἀλλά αὐτό νά μήν ἐρχόταν, Θεέ μου». Ὄχι ἁπλῶς λέει κανείς ὅτι εἶναι βαρύ, ἀλλά δέν θά ἤθελε κάν νά ἔρθει.

Αν αναρωτιέσαι ακόμη τι σημαίνει αγάπη, διάβασε εδώ! .

Ἀδελφοί μου, θέλω νά σᾶς μιλήσω γιά κεῖνα τά πράγματα πού συμβάλλουν στήν ὠφέλεια τῆς ψυχῆς, καί ντρέπομαι τήν ἀγάπη σας, γνωρίζοντας τήν ἀναξιότητά μου. Θά προτιμοῦσα νά σιωπήσω, γιατί δέν τολμῶ νά σηκώσω τά μάτια μου καί ν’ ἀντικρύσω πρόσωπο ἀνθρώπου.

Ἡ συνείδησή μου μέ κατακρίνει, καί μέ πληροφορεῖ πώς εἶμαι ἀνάξιος νά γίνω ὀδηγός σας. Λυπᾶμαι πού προκρίθηκα νά ὁδηγῶ ἐσᾶς ἐγώ ὁ ταπεινός, ἐγώ πού εἶμαι κατώτερος ἀπ’ ὅλους σας καί δέν ἔχω λόγο «μεμαρτυρημένο» ἀπό τίς πράξεις μου καί τήν πολιτεία μου.

Διψά η ψυχή μου .

Διψά η ψυχή μου τον Κύριο και με δάκρυα Τον ζητώ. Πώς να μη Σε ζητώ; Εσύ με ζήτησες πρώτος και μου έδωσες να γευθώ τη γλυκύτητα του Αγίου Πνεύματος, και η ψυχή μου Σε αγάπησε έως τέλους.

Βλέπεις, Κύριε, τη λύπη και τα δάκρυα μου… Αν δεν με προσείλκυες με την αγάπη σου, δεν θα σε ζητούσα όπως Σε ζητώ. Αλλά το Πνεύμα σου το Άγιο μου έδωσε το χάρισμα να Σε γνωρίσω και χαίρεται η ψυχή μου, γιατί Εσύ είσαι ο Θεός μου και ο Κύριος μου και Σε διψώ μέχρι δακρύων.

Σε ευχαριστώ για όλα... .

Κύριε, ὅλη ἡ φύση ὑμνολογεῖ καί δοξάζει τό Ἅγιο Ὄνομά Σου…Ὅλα τά δημιούργησες μέ τάξη, ἁρμονία, ἰσορροπία καί ὀμορφιά.

Ἐσύ Πανάγαθε Θεέ, μέ τοποθέτησες πάνω στή γῆ. Ἐσύ, Ἄριστε Τεχνίτη, στερέωσες γιά χάρη μου τό θόλο τοῦ οὐρανοῦ.

Ἐσύ μοῦ ἀνάβεις τό φῶς τοῦ ἡλίου κάθε ἡμέρα. Ἐσύ ἀναβλύζεις τίς πηγές μέ γάργαρο νερό.

Μέ τή Θεία καί Ἀγαθή βουλή Σου δημιούργησες τά δέντρα μέ τούς καρπούς, τά καταπράσινα βοσκοτόπια, τά ὑπέροχα καί εὐωδιαστά λουλούδια.

Για να θυμάσαι την αγάπη του Θεού... (Αγ. Τύχων του Ζαντόνσκ) .

“Πάντοτε να θυμάσαι με αγάπη το Θεό σου και την αγάπη Του για μας. Όλα όσα βλέπεις στον ουρανό και στη γή, στον τόποτης κατοικίας σου, σε ξυπνούν, για να θυμάσια τον Κύριο σου και την αγάπη Του, που μέσα της κλείνει κι εμάς.

Κάθε πλάσμα του Θεού φανερώνει την αγάπη Του σ΄εμάς. Βλέποντας λοιπόν και απολαμβάνοντας τα δημιουργήματά Του, λέγε μέσα σου:

Αυτό είναι έργο των χειρών του Θεού μου και έχει δημιουργηθεί για χάρη μου.

Αυτοί οι φωστήρες του ουρανού, ο ήλιος, το φεγγάρι και τ΄άλλα αστέρια είναι δημιουργήματα του Κυρίου μου, για να φωτίζουν όλη την οικουμένη κι εμένα.

«Επεθύμησε πόρνη ...» (Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος) .

Πόρνη επιθυμούσε ο Θεός; Ναι πόρνη. Εννοώ τη δική μας φύση. Ήταν τρανός και αυτή ταπεινή. Τρανός όχι στη θέση αλλά στη φύση. Πεντακάθαρος ήταν, ακατάστρευτη η ουσία του, άφθαρτη η φύση του. Αχώρητος στο νου, αόρατος, άπιαστος από τη σκέψη, υπάρχοντας παντοτεινά, μένοντας απαράλλακτος. Πάνω από τους αγγέλους, ανώτερος από τις δυνάμεις των ουρανών. Νικώντας τη λογική σκέψη, ξεπερνώντας τη δύναμη του μυαλού, αδύνατο να τον δεις, μόνο να τον πιστέψεις ...

Έριχνε το βλέμμα του στη Γη και την έκανε να τρέμει ... Ποτάμια έβγαζε στην έρημο ... Κι αυτός ο τόσο μέγας και τρανός πεθύμησε πόρνη. Γιατί; Για να την αναπλάσει από πόρνη σε παρθένα. Για να γίνει ο νυμφίος της. Τι κάνει; Δεν της στέλνει κάποιον από τους δούλους του, δεν στέλνει άγγελο στην πόρνη, δεν στέλνει αρχάγγελο, δεν στέλνει τα χερουβείμ, δεν στέλνει τα σεραφείμ. Αλλά καταφθάνει αυτός ο ίδιος ο ερωτευμένος.

Διδακτική ιστορία: Επίσκεψη στον γέροντα .

Νέος: Γέροντα πολλές φορές θέλω να νιώσω την χαρά που δίνει ο Θεός και πιάνω τον εαυτό μου να πηγαίνω στην εκκλησία σκεπτόμενος: «Άραγε τι θα μου δώσει σήμερα ο Θεός;» Αυτό είναι καλό γέροντα;;;

Γέρων: Άκου να δεις παιδί μου. Είναι αλήθεια πολλές φορές ο Θεός μας χαρίζει την πνευματική χαρά, το αίσθημα αγαλλιάσεως, ειρήνης και Θείας ηδονής. Αυτό είναι το «χάδι» του Θεού Πατέρα που προσπαθεί να μας παροτρύνει για περαιτέρω πνευματικό αγώνα και προσπάθεια. Το οποίο όμως δεν το χαρίζει πάντοτε. Ούτε και είναι απαραίτητο ότι αν θα κάνουμε κάποιο αγώνα… τόσες προσευχές, τόσες μετάνοιες, τόσες νηστείες ή αγαθοεργίες κλπ θα πρέπει ανάλογα ο Θεός να μας ανταμείψει και να μας δώσει την Χάρη που αναλογεί στις προσπάθειές μας. 

Η αγάπη της Παναγίας .

Η Παναγία μας, πόνεσε πιο πολύ απ΄ όλες τις γυναίκες, πιο πολύ απ΄ όλες τις μανάδες του κόσμου, γιατί κανένα δεν έβλαψε, σε κανένα δεν έκανε κακό κι΄ όμως Της έκαναν το μεγαλύτερο κακό όλης της οικουμένης.

Σταύρωσαν Τον Υιό Της.

Και αντικρύζοντάς Τον πάνω Στο Σταυρό, πόνεσε τόσο η καρδιά της …

Γι΄ αυτό μπόρει να καταλάβει την κάθε πονεμένη ύπαρξη, και συμπάσχει με τον κάθε άνθρωπο που πονά, γιατί ακριβώς, ξέρει τι πάει να πει "πόνος".

Η αγάπη προς τον Θεό (Αγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος) .

Οι ερωτευμένοι συνηθίζουν να μην κρύβουν τον έρωτά τους, αλλά να τον φανερώνουν στο περιβάλλον τους και να λένε ότι αγαπιούνται. Διότι η φύση της αγάπης είναι κάτι θερμό και η ψυχή δεν ανέχεται να την κρατάει μυστική. Γι’ αυτό και ο Παύλος που αγαπούσε τους Κορινθίους έλεγε: το στόμα μας είναι ανοιχτό για σας, Κορίνθιοι. Δηλαδή να στεγάσω και να κατέχω σιωπώντας την αγάπη δεν μπορώ, αλλά εσάς διαπαντός και παντού και στο μυαλό μου και στη γλώσσα μου σας περιφέρω.

Από την δοκιμασία, στην αγάπη του Θεού (Αγ. Ιγνάτιος Μριαντσανίνωφ) .

[...] Ἡ ψυχή [πού] δέχεται τή δοκιμασία σάν θεραπεία τῶν ἀσθενειῶν της. Εὐγνωμονεῖ τό Θεό καί Τοῦ ψάλλει: «Βάλε με, Κύριε, σέ δοκιμασίες, βάλε με σέ πειρασμούς, βάλε φωτιά στίς σκέψεις μου καί στήν καρδιά μου». Ἔτσι ἄς ἀντιμετωπίζουμε τίς δοκιμασίες. Γιά τούς ἀνθρώπους καί τά ἄλλα ὄργανα τῶν δοκιμασιῶν μας ἄς μή νιώθουμε καμιά κακία, καμιά ἐχθρότητα. Ἡ ψυχή πού δοξολογεῖ τόν Πλάστη της, ἡ ψυχή πού εὐγνωμονεῖ τόν οὐράνιο Γιατρό, πλημμυρισμένη ἀπό ἀνέκφραστα αἰσθήματα, ἀρχίζει νά εὐλογεῖ τά μέσα τῆς θεραπείας της.