• Συναξάρι: Ο Αγίος Βασίλειος ο Μέγας (1 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Περιτομή του Χριστού (1 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Θεοδότη και Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ (2 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Εφραίμ Νέας Μάκρης (3 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικηφόρος ο Λεπρός (4 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Συγκλητική (5 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Θεόπεμπτος και Θεωνάς (5 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Τα Αγία Θεοφάνεια (6 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος (6 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Βάπτιση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού υπό του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου
  • Συναξάρι: Η Αγία νεομάρτυς Κυράννα (8 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γεώργιος ο Χοζεβίτης (8 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευστράτιος (9 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης (10 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεοδόσιος ο Κοινοβιάρχης (11 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Τατιανή (12 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μάξιμος ο Καυσοκαλυβίτης (13 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Πατέρες εν Σινά και Ραϊθώ αναιρεθέντες και ο Αγ. Σάββας Σερβίας
  • Συναξάρι: Η Αγία Ισαπόστολος Νίνα (14 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Παύλος ο Θηβαίος και ο Ιωάννης ο Καλυβίτης (15 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Προσκύνηση της Τιμίας Αλυσίδας του Απ. Πέτρου (16 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αντώνιος ο Μέγας (17 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αντώνιος ο εν Βεροία (17 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αθανάσιος ο Μέγας (18 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μάρκος ο Ευγενικός (19 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος (19 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευθύμιος ο Μέγας (20 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευγένιος ο Τραπεζούντιος (21 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής (21 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αναστάσιος ο Πέρσης (22 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Απόστολος Τιμόθεος (22 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Διονύσιος εν Ολύμπω (23 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ξένη (24 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ξένια εν Πετρουπόλει (24 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος (25 Ιανουρίου)
  • Συναξάρι: Άγιοι Ξενοφών, Μαρία και τα τέκνα (26 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αμμωνάς (26 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ανακομιδή Λειψάνων Αγίου Ιωάννη Χρυσοστόμου (27 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος (28 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιγνάτιος ο Σιναΐτης (29 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Δημήτριος ο Χιοπολίτης (29 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Τρείς Ιεράρχες (30 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Κύρος και Ιωάννης οι Ανάργυροι (31 Ιανουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Τρύφων ο Μεγαλομάρτυς (1 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Υπαπαντή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού
  • Συναξάρι: Ο Συμεών ο Θεοδόχος και η Προφήτιδα Άννα (3 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: O Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης (4 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικόλαος ο Ομολογητής ο Στουδίτης (4 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αγάθη (5 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Φώτιος ο Μέγας (6 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Παρθένιος Λαμψάκου (7 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεόδωρος ο Στρατηλάτης (8 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικηφόρος (9 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πέτρος ο Δαμασκηνός (9 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Χαράλαμπος (10 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βλάσιος (11 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βλάσιος ο Ακαρνάνας (11 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μελέτιος (12 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μελέτιος εκ Ρόδου (12 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Απόστολοι Ακύλας και Πρίσκιλλα (13 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αυξέντιος ο εν τω Όρει (14 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ονήσιμος (15 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Αγίος Άνθιμος ο εν Χίω (15 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πάμφιλος και οι συν αυτώ Μάρτυρες (16 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: O Άγιος Φλαβιανός (16 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων (17 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: O Άγιος Λέων Πάπας Ρώμης (18 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Λέων και Παρηγόριος οι Μάρτυρες οι εν Πατάροις (18 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Φιλοθέη (19 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Λέων Επίσκοπος Κατάνης (20 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Τιμόθεος ο εν Συμβόλοις (21 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Μνήμη των εν τοις Ευγενίου ευρεθέντων Μαρτύρων (22 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Γοργονία (23 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πολύκαρπος (23 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Α' και Β' Εύρεση Τιμίας κεφαλής του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου (24 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ταράσιος (25 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ρηγίνος (25 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Φωτεινή η Σαμαρείτιδα (26 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Προκόπιος ο Δεκαπολίτης (27 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία νεομάρτυς Κυράννα (28 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κασσιανός (29 Φεβρουαρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ευδοκία (1 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικόλαος ο Πλανάς (2 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Μάρτυρες Βασιλίσκος, Ευτρόπιος και Κλεόνικος (3 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: O Άγιος Θεοδώρητος (3 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γεράσιμος ο Ιορδανίτης (4 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς (5 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Η μνήμη της ευρέσεως του Τιμίου Σταυρού μετά των Τιμίων Ήλων
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Εφραίμ, Βασιλεύς, Ευγένιος, Αγαθόδωρος, Ελπιδίος, Καπίτων και Αιθέριος (7 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεοφύλακτος (8 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Σαράντα Μάρτυρες εν Σεβάστεια (9 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αναστασία η Πατρικία (10 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Μάρτυρες Κοδράτος, Άνεκτος, Παύλος, Διονύσιος, Κυπριανός και Κρήσκης (10 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Θεοδώρα η εν Άρτη (11 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σωφρόνιος (11 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Πρ. Ααρών (12 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Υπομονή (13 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βενέδικτος (14 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μανουήλ εκ Σφακίων (15 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Χριστόδουλος ο εν Πάτμω (16 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αλέξιος ο άνθρωπος του Θεού (17 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κύριλλος Ιεροσολύμων (18 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Χρύσανθος και Δαρεία (19 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Αββάδες εν τη μονή του Αγίου Σάββα αναιρεθέντες (20 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιάκωβος ο Ομολογητής ο Επίσκοπος (21 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βασίλειος ο Ιερομάρτυρας (22 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νίκων και οι 150 μαθητές του (23 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Λουκάς Αδριανουπόλεως (23 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αρτέμων (24 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Παρθένιος ο Γ', Πατριάρχης Κωνσταντινούπολης (24 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου (25 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Η Σύναξη του Αρχαγγέλου Γαβριήλ (26 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ματρώνα η εν Θεσσαλονίκη (27 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιλαρίων ο Νέος (28 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Ιωνάς και Βαραχήσιος (29 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας (30 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Υπάτιος επίσκοπος Γαγγρών (31 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βλάσιος ο εξ Αμορίου (31 Μαρτίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Μαρία η Αιγυπτία (1 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Τίτος ο θαυματουργός (2 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Αιδέσιος και Αμφιανός (2 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωσήφ ο υμνογράφος (3 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γεώργιος ο εν Μαλεώ (4 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικήτας ο εν Σέρρες αθλήσας (4 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αργυρή η Νεομάρτυς (5 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευτύχιος πατριάρχης Κωνσταντινούπολης (6 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Καλλιόπιος (7 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σάββας εν Καλύμνω (7 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γεράσιμος Μονής Τζαγκαρόλων (7 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κελεστίνος Πάπας Ρώμης (8 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευψύχιος (9 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Ε', Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (10 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αντίπας (11 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης (12 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μαρτίνος, Επίσκοπος Ρώμης (13 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη
  • Συναξάρι: Η Αγία Μάρτυς Θωμαΐς (14 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κρήσκης (15 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Οι Αγίες Αγάπη, Ειρήνη και Χιονία (16 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Αγ. Αμφιλόχιος Μακρής (16 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Η Ζωοδόχος Πηγή (17 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης ο Νεομάρτυς εξ Ιωαννίνων ο ράπτης (18 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Παφνούτιος και οι συν αυτώ Μάρτυρες (19 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ζακχαίος (20 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αναστάσιος ο Σιναΐτης (21 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ναθαναήλ (Σίμων ο Ζηλωτής ή Βαρθολομαίος)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γεώργιος ο Τροπαιοφόρος (23 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ελισάβετ (24 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Απόστολος Μάρκος ο Ευαγγελιστής (25 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βασιλέας Επίσκοπος Αμασείας (26 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Συμεών ο Αδελφόθεος (27 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Εννέα μάρτυρες εν Κυζίκω (28 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Απόστολοι Ιάσων και Σωσίπατρος (29 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Ιάκωβος υιός του Ζεβεδαίου (30 Απριλίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Ιερεμίας (1 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ματρώνα η τυφλή (2 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ξενία (3 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Πελαγία (4 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Ευθύμιος Επίσκοπος Μαδύτου, Ειρήνη η Μεγαλομάρτυς και Εφραίμ Νέας Μάκρης (5 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος και Δίκαιος Ιώβ (6 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Σοφία Κλεισούρας (6 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η πρώτη εμφάνιση του Τιμίου Σταυρού στον Αγ. Κωνσταντίνο (7 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος (8 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αρσένιος ο Μέγας (8 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Χριστοφόρος (9 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Σίμων (10 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Κύριλλος και Μεθόδιος (11 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Επιφάνιος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (12 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Γλυκερία (13 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεράπων (14 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βάρβαρος (15 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεόδωρος ο Ηγιασμένος (16 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αθανάσιος ο Νέος, Επίσκοπος Χριστιανουπόλεως (17 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Πέτρος, Διονύσιος, Ανδρέας, Παύλος, Χριστίνα, Ηράκλειος, Παυλίνος και Βενέδιμος οι Μάρτυρες (18 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης της Σάντα Κρούζ (19 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Λυδία η Φιλιππησία (20 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Κωνσταντίνος και Ελένη (21 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η μνήμη της Β' Αγίας Οικουμενικής Συνόδου
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μιχαήλ ο Ομολογητής (23 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωακείμ ο Παπουλάκης (23 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Συμεών ο Θαυμαστορείτης (24 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η μνήμη της Γ' ευρέσεως της κάρας του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου (25 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Κάρπος εκ των εβδομήκοντα (26 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης ο Ρώσσος (27 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ανδρέας ο δια Χριστόν Σαλός (28 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Υπομονή η μητέρα του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου (29 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Θεοδοσία (29 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Εμμελεία (30 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ερμείας (31 Μαΐου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιουστίνος ο Φιλόσοφος (1 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικηφόρος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (2 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Λουκιλλιανός, Παύλη και τα νήπια Κλαύδιος, Υπάτιος, Παύλος και Διονύσιος (3 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Η Αγίες Μάρθα και Μαρία οι αδελφές του Λαζάρου (4 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Δωρόθεος (5 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιλαρίων εκ Δαλμάτων (6 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Παναγής ο Μπασιάς (7 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Καλλιόπη (8 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κύριλλος Πατριάρχης Αλεξανδρείας (9 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Αλέξανδρος και Αντωνίνα (10 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Λουκάς Κριμαίας (11 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Οι 222 Κινέζοι Νεομάρτυρες (11 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Η ανάμνηση θαύματος του «Ἄξιον ἐστὶν» (11 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Ονούφριος ο Αιγύπτιος και Πέτρος ο Αθωνίτης (12 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ακυλίνη (13 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Ελισσαίος (14 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αυγουστίνος Επίσκοπος Ιππώνος (15 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Τύχων ο Θαυματουργός επίσκοπος (16 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Μανουήλ, Σαβέλ και Ισμαήλ (17 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Λεόντιος, Υπάτιος και Θεόδουλος (18 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Απ. Ιούδας κατά σάρκα του Απ. Ιακώβου του αδελφοθέου (19 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικόλαος ο Καβάσιλας (20 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιουλιανός εκ Κιλικίας (21 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευσέβιος (22 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αγριππίνα (23 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Η γέννηση του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου (24 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Φεβρωνία (25 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Δαβίδ ο εν Θεσσαλονίκη (26 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σαμψών ο Ξενοδόχος (27 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σέργιος ο δίκαιος ο Μάγιστρος (28 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Οι Απ. Πέτρος και Παύλος (29 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Η Σύναξη των Αγίων Αποστόλων (30 Ιουνίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός (1 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς (2 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Σύναξη Παναγίας της Γαλακτοτροφούσας (3 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ανδρέας Αρχιεπίσκοπος Κρήτης (4 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης (5 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σισώης ο μεγάλος (6 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Νεομάρτυς Αγ. Ανδρέας από τα Κόμανα της Γεωργίας (†6 Ιουλίου 1993)
  • Συναξάρι: H Αγία Κυριακή (7 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θωμάς ο εν Μαλεώ (7 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ό Άγιος Αναστάσιος ο Γουναράς (8 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μιχαήλ ο Μπακνανάς, ο κηπουρός (9 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Παρθένιος και Ευμένιος εκ Κουδουμά (10 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αμαλία του Μομπέζ (10 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Οι Αγ. Σαράντα Πέντε Μάρτυρες, Αγ. Παρθένιος και Ευμένιος Κουδουμά και Αγ. Αμαλία (10 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ολγα (11 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η ανάμνηση του θαύματος της Αγίας Ευφημίας (11 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Στέφανος ο Σαββαΐτης (13 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης (14 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιούστος (14 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Οι Αγιοι Κήρυκος και Ιουλίττα (15 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βλαδίμηρος (15 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αντίοχος (16 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Μαρίνα (17 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Aγιος Αιμιλιανός (18 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Μακρίνα (19 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Ηλίας (20 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Συμεών ο δια Χριστόν σαλός και Ιωάννης (21 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Οι Αγίες Μαρία η Μαγδαληνή και η Αγ. Μαρκέλλα (22 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Οσία Πελαγία, ο Πρ. Ιεζεκιήλ και ο Αγ. Φωκάς (23 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Χριστίνα (24 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Κοίμηση της Αγίας Άννας (25 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Παρασκευή (26 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Παντελεήμων (27 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου (28 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Καλλίνικος (29 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Θεοδότη εκ Νικαίας (29 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Σίλας, Σιλουανός, Επαινετός, Κρήσκης, Ανδρόνικος (30 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ιουλίττη η Μάρτυς (30 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Ο Αγ. Ευδόκιμος και ο Αγ. Ιωσήφ από Αριμαθαίας (31 Ιουλίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Μακαβαίοι και η Πρόοδος του Τιμίου Σταυρού (1 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ανακομιδή του Λειψάνου του Αγ. Πρωτομάρτυρα Στεφάνου (2 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Σαλώμη η Μυροφόρος (3 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Επτά Παίδες εν Εφέσω (4 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Τα Προεόρτια της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού (5 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Νόννα (5 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος Χριστού (6 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικάνωρ (7 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωσήφ ο Γεροντογιάννης (7 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Τριαντάφυλλος (8 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Ματθίας (9 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Λαυρέντιος, Ξύστος και Ιππόλυτος (10 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νήφων Πατριάρχης Κων/πόλεως (11 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Φώτιος και Ανίκητος (12 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Τύχων του Ζαντόνσκ (13 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο προφήτης Μιχαΐας (14 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μύρων (17 Αύγουστος)
  • Συναξάρι: Η ανακομιδή των λειψάνων του Οσίου Αρσενίου του εν Πάρω (18 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κωνσταντίνος εκ Καππούας (18 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης (19 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Σαμουήλ και ο Άγιος Θεοχάρης ο Νεαπολίτης (20 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Θαδδαίος (21 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Βάσσα και τα παιδιά της Θεόγνιος, Αγάπιος και Πιστός (21 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Οι άγιοι Αγαθόνικος, Ζωτικός, Ζήνων, Θεοπρέπιος, Ακίνδυνος και Σεβηριανός
  • Συναξάρι: Απόδοση εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (23 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός (24 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: O Απόστολος Τίτος και ο Αγ. Ιωάννης ο Καρπάθιος (25 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Οι άγιοι Ανδριανός και Ναταλία (26 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάσαφ (26 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Φανούριος και ο Όσιος Ποιμήν (27 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μωυσής ο Αιθίοπας (28 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Η Αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (29 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Άγιοι Αλέξανδρος, Ιωάννης και Παύλος ο νέος, Πατριάρχες Κωνσταντινούπολης (30 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Η Κατάθεση Τιμίας Ζώνης της Θεοτόκου (31 Αυγούστου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιες 40 Παρθένες, ο διδάσκαλός τους Αμμούν, και ο Αγ. Συμεών ο Στυλίτης (1 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μάμας και ο Αγ. Ιωάννης ο Νηστευτής (2 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεόκτιστος (3 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Άνθιμος επίσκοπος Νικομήδειας και ο Αγ. Θεόκτιστος (3 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης και Θεόπτης Μωυσής (4 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Ζαχαρίας (5 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Δανιήλ ο Κατουνακιώτης (6 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Κασσιανή (7 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Γέννηση της Θεοτόκου (8 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Σύναξη των Αγ. Ιωακείμ και Άννας (9 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Αγίες Μηνοδώρα, Μητροδώρα και Νυμφοδώρα (10 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευφρόσυνος και η Αγ. Θεοδώρα η Αλεξανδρινή (11 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Χρυσόστομος Σμύρνης και οι συν αυτώ Άγιοι Αρχιερείς (11 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Δανιήλ ο Θάσιος (12 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κορνήλιος ο Εκατόνταρχος (13 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικήτας ο Γότθος και Αγ. Βησσαρίων Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης (15 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ευφημία (16 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Αγίες Μελιτινή και Ευφημία (16 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αγαθόκλεια και οι Αγ. Σοφία, Πίστη, Αγάπη και Ελπίδα (17 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αριάδνη και ο Αγ. Ευμένιος επίσκοπος Γορτύνης (18 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Τρόφιμος, Σαββάτιος και Δορυμέδων (19 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευστάθιος ο Πλακίδας (20 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Ιωνάς (21 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Φωκάς ο κηπουρός (22 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Φωκάς ο θαυματουργός και ο Αγ. Φωκάς ο κηπουρός (22 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η σύλληψη του Αγ. Ιωάννη του Προδρόμου (23 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Θέκλα η Ισαπόστολος και ο Αγ. Σιλουανός (24 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ευφροσύνη (25 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Μετάσταση του Αγ. Ιωάννου του Θεολόγου (26 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγ. Ακυλίνα η νεομάρτυς από το Ζαγκλιβέρι (27 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος (28 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Χαρίτων ο Ομολογητής (28 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κυριάκος ο Αναχωρητής και ο Αγ. Γοβδέλαος (29 Σεπτέμβριος)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ριψιμία και ο Αγ. Γρηγόριος Μεγάλης Αρμενίας (30 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ρωμανός ο Μελωδός (1 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Η Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου της Γοργοϋπήκοου (1 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Θεόδωρος ο Γαβράς και οι Αγ. Κυπριανός και Ιουστίνη (2 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης (3 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιερόθεος Επίσκοπος Αθηνών (4 Σεπτεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Μεθοδία της Κιμώλου (5 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Θωμάς (6 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης ο Ερημίτης και οι συν αυτώ 98 Θεοφόροι Πατέρες (7 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Σέργιος και Βάκχος (7 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πολυχρόνιος ο Ιερομάρτυρας (7 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Πελαγία (8 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Ιάκωβος (9 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Ευλάμπιος και Ευλαμπία (10 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Φίλιππος ένας από τους επτά Διακόνους (11 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος (12 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Χρυσή (13 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Κάρπος, Πάπυλος, Αγαθόδωρος και Αγαθονίκη (13 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Παρασκευή η Επιβατηνή (14 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Λουκιανός (15 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ευθύμιος ο Νέος (15 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Λογγίνος ο Εκατόνταρχος (16 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Ωσηέ (17 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Λουκάς ο Ευαγγελιστής (18 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Ιωήλ (19 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Αγίος Ιωάννης της Ρίλας (19 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αρτέμιος και η Αγία Ματρώνα εκ Χίου (20 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Φιλόθεος εκ Καβάλας (21 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αβέρκιος (22 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Ιάκωβος ο Αδελφόθεος (23 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Σεβαστιανή (24 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ταβιθά (25 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Δημήτριος (26 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νέστορας (27 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου (28 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Αγγελής, Μανουήλ, Γεώργιος και Νικόλαος εκ Ρεθύμνης Κρήτης (28 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Δημήτριος του Ροστώφ (28 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αναστασία η Ρωμαία (29 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Ζηνόβιος και Ζηνοβία (30 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κλεόπας εκ των εβδομήκοντα (30 Οκτωβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Στάχυς, Απελλής, Αμπλίας, Ουρβανός, Νάρκισσος και Αριστόβουλος
  • Συναξάρι: Ο Όσιος Δαβίδ ο εν Εβοία (1 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Κοσμάς και Δαμιανός (1 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός και Ομολογητής (2 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γεώργιος Καρσλίδης (4 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης Δούκας ο Βατάτζης (4 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ανακομιδή Λειψανων του Αγ. Γεωργιου και ο Αγ. Γεώργιος ο Νεαπολίτης (3 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Γαλακτίων και Επιστήμη (5 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Παύλος Αρχιεπίσκοπος Κωνσταντινούπολης (6 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Λουκάς Ταυρομενίου (6 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Λάζαρος ο Θαυματουργός, ο Γαλλησιώτης (7 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Σύναξη των Αρχαγγέλων (8 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νεκτάριος (9 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (10 Νομεβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Μηνάς ο Μεγαλομάρτυρας (11 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νείλος ο Μυροβλύτης (12 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης ο Ελεήμων (12 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (13 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος Φίλιππος (14 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς (14 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ (15 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Ματθαίος (16 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γρηγόριος Νεοκαισάρειας (17 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Γεννάδιος και Μάξιμος Πατριάρχες Κωνσταντινουπόλεως (17 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πλάτωνας (18 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ρωμανός (18 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Αβδιού (19 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βαρλαάμ (19 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Δεκαπολίτης (20 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πρόκλος (20 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Τα Εισόδια της Θεοτόκου (21 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Φιλήμων ο Απόστολος, Άρχιππος, Ονήσιμος και Απφία (22 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αμφιλόχιος (23 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Διονύσιος ο Α' Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (23 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Κλήμης επίσκοπος Ρώμης (24 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πέτρος Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας (24 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αικατερίνα και ο Άγιος Μερκούριος (25 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Στυλιανός (26 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Γρηγόριος ο Σιναΐτης (27 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Άγιος Ιάκωβος ο Πέρσης (27 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Στέφανος ο Νέος (28 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Φιλούμενος ο Αγιοταφίτης (29 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ανδρέας ο Απόστολος ο Πρωτόκλητος (30 Νοεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Ναούμ (1 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Φιλάρετος ο Ελεήμων (1 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης (2 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Πρ. Σοφονίας (3 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αγγελής ο Νεομάρτυρας (3 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Βαρβάρα (4 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σάββας ο Ηγιασμένος (5 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νικόλαος (6 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αμβρόσιος (7 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Πατάπιος (8 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Σύλληψη της Αγίας Άννας (9 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Μηνάς ο Καλλικέλαδος, Ερμογένης και Εύγραφος
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αθανάσιος Επίσκοπος Μεθώνης (10 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Δανιήλ ο Στυλίτης (11 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σπυρίδων (12 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Πέντε Μάρτυρες από την Καππαδοκία (13 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Θύρσος, Λεύκιος και Καλλίνικος (14 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ελευθέριος (15 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Θεοφανώ (16 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Προφήτης Αγγαίος (16 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Πρ. Δανιήλ και οι Τρείς Παίδες (17 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σεβαστιανός (18 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Βονιφάτιος (19 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιωάννης της Κροστάνδης (20 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος (20 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ιουλιανή (21 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Αναστασία η Φαρμακολυτρία (22 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Νήφων επίσκοπος Κωνσταντιανής (23 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Οι Άγιοι Δέκα Μάρτυρες οι εν Κρήτη μαρτυρήσαντες (23 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ευγενία (24 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Αχμέτ (24 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Γέννηση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού (25 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου (26 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Στέφανος ο Πρωτομάτυρας (27 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Ο Άγιος Σίμων ο κτήτορας της Σιμωνόπετρας (28 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Τα Aγία Nήπια (29 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Ανυσία (30 Δεκεμβρίου)
  • Συναξάρι: Η Αγία Μελάνη η Ρωμαία (31 Δεκεμβρίου)
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Αυτή η φράση είναι θανατηφόρο πλήγμα για τον διάβολο!
                           

                           «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!»
                          Είναι πολύ μεγάλη γι’ αυτόν που τη λέει σε κάθε κίνδυνο, προϋπόθεση ασφάλειας κι ευχαρίστησης.
                          Γιατί μόλις την απαγγείλει κανείς, αμέσως ...διασκορπίζεται το σύννεφο της λύπης.
                          Μην παύσεις να τη λες και να ασκείς και τους άλλους σ’ αυτό.
                          Έτσι και η φουρτούνα που μας βρήκε, κι αν ακόμη γίνει μεγαλύτερη, θα μεταβληθεί σε γαλήνη.
                          Έτσι κι όσοι δοκιμάζονται θα πάρουν μεγαλύτερη αμοιβή παράλληλα προς την απαλλαγή τους απ’ τα δεινά.
                          Αυτή η φράση ανέδειξε τον Ιώβ νικητή, αυτή η φράση έτρεψε σε φυγή τον διάβολο, κι αφού τον γέμισε από ντροπή τον έκανε να αναχωρήσει, αυτή είναι εξάλειψη κάθε ταραχής…».
                          (Απ’ την 193 Επιστολή του Άγιου Ιωάννου του Χρυσοστόμου).
                          Σημειώνεται ότι με την φράση αυτή ο Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος άφησε την τελευταία του αναπνοή! (δηλ. Δόξα στον Θεό για όλα!)
                          ΠΗΓΗ
                          simeiakairwnhttps://balsamopsyxhs.gr

                          Πηγή: https://adontes.blogspot.com/2023/11/blog-post_20.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          5 Απριλίου. Σάββατον ε΄ των νηστειών. Του Ακαθίστου Ύμνου. Κλαυδίου, Νικηφόρου κ.λπ. μαρτύρων· Θεοδώρας οσίας της εν Θεσσαλονίκη. Αγιογραφικό ανάγνωσμα.



                          Αποστολικό ανάγνωσμα. Της Θεοτόκου, Νοεμβρίου 21


                          (Εβρ. θ´ 1-7).
                          Εβρ. 9
                          ,1
                                      Είχε μέν ούν καί η πρώτη σκηνή δικαιώματα λατρείας το τε Άγιον κοσμικόν·
                          Εβρ. 9,1
                                               Λοιπόν η πρώτη διαθήκη, που εσυμβολίζετο από την σκηνήν του μαρτυρίου, είχε λατρευτικάς διατάξεις, όπως επίσης και το επίγειον θυσιαστήριον.
                          Εβρ. 9
                          ,2
                                      σκηνή γάρ κατεσκευάσθη η πρώτη, εν ή ή τε λυχνία και η τράπεζα και η πρόθεσις των άρτων, ήτις λέγεται Άγια.
                          Εβρ. 9,2
                                              Διότι είχε κατασκευασθή το πρώτον τμήμα της σκηνής, όπου υπήρχε η επτάφωτος χρυσή λυχνία και η τράπεζα και οι άρτοι, τους οποίους απέθεταν επάνω εις αυτήν ως προσφοράν προς τον Θεόν. Και αυτό το πρώτον τμήμα της σκηνής, που εκλείετο προς την αυλήν με το πρώτον παραπέτασμα, ελέγετο Αγια.

                          Εβρ. 9
                          ,3
                                      μετά δε τό δεύτερον καταπέτασμα σκηνή η λεγομένη Άγια Αγίων,
                          Εβρ. 9,3
                                              Εν συνεχεία δε προς τα Αγια υπήρχε δεύτερον εσωτερικόν καταπέτασμα, έπειτα από το οποίον ήτο το τμήμα της σκηνής, που ελέγετο Αγια Αγίων.
                          Εβρ. 9
                          ,4
                                      χρυσούν έχουσα θυμιατήριον και την κιβωτόν της διαθήκης περικεκαλυμμένην πάντοθεν χρυσίω, εν ή στάμνος χρυσή έχουσα τό μάννα και η ράβδος Ααρών η βλαστήσασα και αι πλάκες της διαθήκης,
                          Εβρ. 9,4
                                              Αυτά είχαν χρυσόν θυμιατήριον και την κιβωτόν της διαθήκης, η οποία ήτο ολόγυρα σκεπασμένη από παντού με χρυσόν. Μεσα εις αυτήν υπήρχεν η χρυσή στάμνα, που περιείχε το μάννα, από εκείνο που ο Θεός έδιδεν στους Εβραίους εν τη ερήμω, και η ράβδος του Ααρών, που δια θαύματος Θεού είχε βλαστήσει, και αι πλάκες της Διαθήκης, επάνω εις τας οποίας ήτο χαραγμένος ο δεκάλογος.
                          Εβρ. 9
                          ,5
                                      υπεράνω δέ αυτής Χερουβίμ δόξης κατασκιάζοντα το ιλαστήριον· περί ών ουκ έστι νύν λέγειν κατά μέρος.
                          Εβρ. 9,5
                                              Επάνω δε από την κιβωτόν υπήρχον δύο χρυσά Χερουβίμ, συμβολίζοντα την δόξαν του Θεού, και τα οποία έρριπταν την σκιαν των πτερύγων των και εκάλυπταν το επάνω μέρος της κιβωτού, που ελέγετο ιλαστήριον. Δι' αυτά όμως τώρα δεν είναι καιρός να ομιλήσωμεν ιδιαιτέρως.
                          Εβρ. 9
                          ,6
                                      Τούτων δε ούτω κατεσκευασμένων εις μέν την πρώτην σκηνήν διά παντός εισίασιν οι ιερείς τάς λατρείας επιτελούντες,
                          Εβρ. 9,6
                                              Ενώ, λοιπόν αυτά έτσι είχαν κατασκευασθή, εις μεν το πρώτον μέρος της σκηνής, δηλαδή εις τα Αγια, εισήρχοντο πάντοτε οι ιερείς, δια να τελούν τας διαφόρους λατρευτικάς τελετάς.
                          Εβρ. 9
                          ,7
                                      εις δε τήν δευτέραν άπαξ του ενιαυτού μόνος ο αρχιερεύς, ου χωρίς αίματος, ό προσφέρει υπέρ εαυτού καί των του λαού αγνοημάτων,
                          Εβρ. 9,7
                                              Εις δε το δεύτερον τμήμα της σκηνής, εις τα Αγια των Αγίων, εισήρχετο μία φορά το έτος, κατά την επίσημον ημέραν του εξιλασμού, μόνος ο αρχιερεύς και αυτός όχι χωρίς να είναι εφωδιασμένος με το αίμα της θυσίας, το οποίον επρόσφερε δια την εξιλέωσιν του εαυτού του και των αμαρτημάτων, τα οποία από άγνοιαν είχε διαπράξει ο λαός.






                           


                          Ευαγγελικό ανάγνωσμα. Της Θεοτόκου, Σεπτεμβρίου 8


                          (Λκ. α´ 39-49, 56).
                          Λουκ. 1,39
                                   Αναστάσα δέ Μαριάμ εν ταίς ημέραις ταύταις επορεύθη εις τήν ορεινήν μετά σπουδής εις πόλιν Ιούδα,
                          Λουκ. 1,39
                                           Ανεχώρησε δε η Μαριάμ κατά τας ημέρας αυτάς, αμέσως μετά τον ευαγγελισμόν της, και επήγε γρήγορα εις την ορεινήν περιοχήν της Ιουδαίας, εις κάποιαν πόλιν της φυλής Ιούδα.
                          Λουκ. 1,40
                                   και εισήλθεν εις τον οίκον Ζαχαρίου και ησπάσατο την Ελισάβετ.
                          Λουκ. 1,40
                                          Και εισήλθε στο σπίτι του Ζαχαρίου και εχαιρέτησε την Ελισάβετ.
                          Λουκ. 1,41
                                   και εγένετο ως ήκουσεν η Ελισάβετ τον ασπασμόν τής Μαρίας, εσκίρτησε το βρέφος εν τη κοιλία αυτής· καί επλήσθη Πνεύματος Αγίου η Ελισάβετ
                          Λουκ. 1,41
                                           Και αμέσως μόλις ήκουσεν η Ελισάβετ τον χαιρετισμόν της Μαρίας, συνέβη τούτο το Θαυμαστόν· εσκίρτησε το βρέφος εις την κοιλίαν της. Και εγέμισε από Πνεύμα Αγιον η Ελισάβετ.
                          Λουκ. 1,42
                                   και ανεφώνησε φωνή μεγάλη και είπεν· ευλογημένη σύ εν γυναιξί και ευλογημένος ο καρπός τής κοιλίας σου.
                          Λουκ. 1,42
                                          Και από την πολλήν χαράν της εφώναξε με μεγάλην φωνήν και με τον φωτισμόν του Αγίου Πνεύματος είπε· “συ είσαι από τον Θεόν η ασυγκρίτως περισσότερον ευλογημένη μεταξύ όλων των γυναικών και ευλογημένος είναι ο καρπός της κοιλίας σου.
                          Λουκ. 1,43
                                   και πόθεν μοι τούτο ίνα έλθη η μήτηρ του Κυρίου μου πρός με;
                          Λουκ. 1,43
                                           Και πως μου έγινε η μεγάλη αυτή τιμή να έλθη εις επίσκεψίν μου η μητέρα του Κυρίου μου;
                          Λουκ. 1,44
                                   ιδού γάρ ως εγένετο η φωνή του ασπασμού σου εις τά ώτά μου, εσκίρτησε το βρέφος εν αγαλλιάσει εν τή κοιλία μου.
                          Λουκ. 1,44
                                          Εκατάλαβα ότι είσαι μητέρα του Κυρίου μου, διότι ιδού μόλις έφθασεν εις τα αυτιά μου η φωνή του χαιρετισμού σου, εσκίρτησε με αγαλλίασιν το βρέφος μέσα εις την κοιλίαν μου.
                          Λουκ. 1,45
                                   και μακαρία η πιστεύσασα ότι έσται τελείωσις τοίς λελαλημένοις αυτή παρά Κυρίου.
                          Λουκ. 1,45
                                           Και μακαρία είσαι συ, η οποία επίστευσες, ότι θα λάβουν πλήρη και τελείαν πραγματοποίησιν όσα δια του αγγέλου σου έχει είπει ο Κυριος”.
                          Λουκ. 1,46
                                   Και είπε Μαριάμ. Μεγαλύνει η ψυχή μου τον Κύριον
                          Λουκ. 1,46
                                          Και είπεν η Μαριάμ· “Υμνεί και δοξάζει η ψυχή μου τον Κυριον.
                          Λουκ. 1,47
                                   και ηγαλλίασε τό πνεύμά μου επί τώ Θεώ τώ σωτήρί μου,
                          Λουκ. 1,47
                                           Και εγέμισε από αγαλλίασιν το πνεύμα μου δια τον Θεόν, τον Σωτήρα εμού και όλου του ανθρωπίνου γένους.
                          Λουκ. 1,48
                                   ότι επέβλεψεν επί τήν ταπείνωσιν της δούλης αυτού. ιδού γάρ από του νύν μακαριούσί με πάσαι αι γενεαί.
                          Λουκ. 1,48
                                          Υμνολογεί η ψυχή μου τον Κυριον, διότι έρριψε το στοργικόν του βλέμμα εις την ταπεινήν και άσημον δούλην του. Και ιδού ότι από τώρα θα με μακαρίζουν όλαι αι γενεαί.
                          Λουκ. 1,49
                                   ότι εποίησέ μοι μεγαλεία ο δυνατός και άγιον το όνομα αυτού,
                          Λουκ. 1,49
                                          Διότι έκαμε μεγάλα και θαυμαστά έργα εις εμέ ο παντοδύναμος Κυριος, του οποίου το όνομα είναι άγιον.
                          Λουκ. 1,56
                                   Έμεινε δε Μαριάμ σύν αυτή ωσεί μήνας τρείς και υπέστρεψεν εις τον οίκον αυτής.
                          Λουκ. 1,56
                                           Εμεινε δε η Μαριάμ μαζή με την Ελισάβετ τρεις περίπου μήνας και επέστρεψε κατόπιν εις την οικίαν της.
                           
                          http://www.imgap.gr/file1/AG-Pateres/AG%20KeimenoMetafrasi/KD/03.%20Louk.htm

                          Πηγή: https://hristospanagia3.blogspot.com/2025/04/5.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Λέξεις και φράσεις του Ακαθίστου Ύμνου ~lexicon_quizz
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          ΤΟ ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΔΕΝ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΝΑ ΤΕΘΕΙ ΠΡΟΣ ΨΗΦΙΣΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΤΑΔΙΚΗΣ ΤΗΣ ΣΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ


                           Στις 3 Απριλίου 2025, η Ολομέλεια του Ευρωκοινοβουλίου υιοθέτησε ένα ψήφισμα  με το οποίο καταδικάζει το Ιράν για την εκτέλεση εκατοντάδων πολιτικών κρατουμένων κάθε χρόνο και ζητά την ανάκληση της θανατικής ποινής δύο διακεκριμένων ακτιβιστών που αντιμετωπίζουν επικείμενη εκτέλεση.
                          Ωστόσο, όταν αρκετοί ευρωβουλευτές θέλησαν να προσθέσουν μια τροπολογία για να καταδικαστεί επίσης και η απάνθρωπη μεταχείριση των γυναικών σύμφωνα με τον νόμο της σαρία και να προειδοποιήσουν για την ραγδαία εξάπλωση του ισλαμικού νόμου στην Ευρώπη σε κοινότητες μουσουλμάνων, το Κοινοβούλιο μπλόκαρε την πρωτοβουλία πριν καν οι ευρωβουλευτές προλάβουν να ψηφίσουν γι' αυτήν. Επίσης η τροπολογία καλούσε την Κομισιόν να «απέχει από την προώθηση οποιασδήποτε κουλτούρας που δεν αναγνωρίζει την ίση αξιοπρέπεια ανδρών και γυναικών».
                          Η πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Roberta Metsola απέρριψε την τροπολογία ως απαράδεκτη επειδή ήταν άσχετη με το ψήφισμα για την επιδείνωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ιράν!
                          πηγή

                          https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/RC-10-2025-0220_EN.html

                          https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/B-10-2025-0222_EN.html

                          Πηγή: https://proskynitis.blogspot.com/2025/04/blog-post_59.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Προσευχήσου με το Θεοτόκε, Παρθένε... και η Μητέρα του Κυρίου μας δεν θα σε εγκαταλείψει ποτέ


                          Ποτέ δεν πρέπει να ξεχνούμε ότι έχουμε δίπλα μας, εκτός από ανθρώπους που μπορούν να μας βοηθήσουν πνευματικά, και τον ίδιο τον Χριστό που μας βοηθάει, την Παναγία, τα Χερουβείμ, τα Σεραφείμ και τους Αγίους Πάντες. Θάρρος λοιπόν!
                          Ο Χριστός είναι πολύ δυνατός, είναι παντοδύναμος, και θα δώση την θεϊκή Του δύναμη, να συντρίψουμε τα κέρατα του πονηρού. Μας παρακολουθεί συνέχεια αοράτως και θα μας ενισχύη, όταν εμείς έχουμε την αγαθή προαίρεση και κάνουμε τον μικρό κατά δύναμιν αγώνα μας.
                          Να ζητάς πίστη από τον Χριστό- «πρόσθες ημίν πίστιν»- και να καλλιεργής την ταπείνωση. Γιατί, ακόμα και όταν πιστεύη κανείς, αν έχω υπερηφάνεια, πάλι δεν ενεργεί η πίστη.
                          Με την προσευχή δυναμώνει η πίστη. Ένας άνθρωπος που δεν καλλιέργησε την πίστη του από μικρός, αλλά έχει διάθεση, μπορεί να την καλλιεργήση με την προσευχή, ζητώντας από τον Χριστό να του προσθέση πίστη. Να παρακαλούμε τον Χριστό να μας προσθέση πίστη και να μας την αυξήση. Στον Χριστό τι είπαν οι Απόστολοι; «Πρόσθες ημίν πίστιν» δεν είπαν; 
                          Όταν λές «πρόσθες», σημαίνει ότι εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου στον Θεό. Γιατί, αν δεν εμπιστεύεται κανείς τον εαυτό του στον Θεό, τι να του προσθέση ο Θεός; Ζητάμε από τον Θεό να μας προσθέση πίστη, όχι για να κάνουμε θαύματα, αλλά για να Τον αγαπήσουμε περισσότερο.
                          Μεγάλο πράγμα η πίστη! Βλέπετε, και ο Απόστολος Πέτρος με την πίστη βάδισε πάνω στα κύματα. Μόλις όμως μπήκε η λογική, άρχισε να βουλιάζη … Μεγάλη υπόθεση να αφήνεται κανείς στα χέρια του Θεού! Οι άνθρωποι βάζουν στόχους και προσπαθούν να τους επιτύχουν, χωρίς να αφουγκράζωνται ποιό είναι το θέλημα του Θεού και χωρίς να συμμορφώνωνται προς αυτό. 
                          Πρέπει να αφεθούμε με εμπιστοσύνη στον Θεό να κατευθύνη τα πράγματα και εμείς να κάνουμε το χρέος μας με φιλότιμο. Αν ο άνθρωπος δεν εμπιστευθή στον Θεό, ώστε να εγκαταλείψη τελείως τον εαυτό του στα χέρια Του, θα βασανίζεται.
                          “Κύριε, πρόσθες ημίν πίστιν” (Λουκ. ιζ΄ 5).

                          Άγιος Παΐσιος Αγιορείτηςπηγή

                          Πηγή: https://inpantanassis.blogspot.com/2021/04/blog-post_07.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          ΧΑΙΡΕ, Η ΓΕΦΥΡΑ ΟΝΤΩΣ Η ΜΕΤΑΓΟΥΣΑ ΕΚ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΑΝΤΑΣ ΠΡΟΣ ΖΩΗΝ ΤΟΥΣ ΥΜΝΟΥΝΤΑΣ ΣΕ
                                           
                           Η Παναγία χαρακτηρίζεται από τον Άγιο Ιωσήφ τον Υμνογράφο, τον ποιητή του κανόνα του Ακαθίστου Ύμνου, ως «η  γέφυρα όντως η μετάγουσα εκ θανάτου πάντας προς ζωήν τους υμνούντας σε». Μία γέφυρα αποτελεί ένα πέρασμα πάνω από ένα ποτάμι ή και μία θάλασσα, από ένα τμήμα ενός βουνού προς ένα άλλο. το πέρασμα αυτό μεταφέρει τους ταξιδιώτες με ασφάλεια από ένα μέρος σε ένα άλλο, ώστε να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους. Ο υμνογράφος δεν διστάζει να χαρακτηρίσει την Παναγία ως γέφυρα, η οποία όμως έχει κάποιες διαφορές σε σχέση με το ανθρώπινο έργο. Η Παναγία ως γέφυρα μεταφέρει από τον θάνατο στη ζωή όσους την υμνούν. Ο προορισμός είναι ο τελικός για κάθε άνθρωπο. Ζωή είναι ο  Χριστός και μάλιστα ο Αναστημένος Χριστός. Ο κόσμος του Χριστού είναι η Βασιλεία του Θεού, στην οποία ο θάνατος δεν έχει θέση, γιατί ο Χριστός τον νίκησε διά του Σταυρού και της Αναστάσεως. Δεν έχουμε να κάνουμε άλλο ταξίδι μετά το πέρασμα, καθότι έχει εκπληρωθεί ο σκοπός της ύπαρξής μας, που είναι εξ αρχής η ομοίωση με τον Θεό, τουτέστιν η κοινωνία με Αυτόν. Και η Παναγία είναι γέφυρα, ασφαλής και χωρίς κλυδωνισμούς από τους αέρηδες και τις βροχές της ζωής, τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες, διά της οποίας ζούμε τον Χριστό.                 Είναι τολμηρή η εικόνα, αλλά, στην πραγματικότητα, αποτυπώνει το όλο κλίμα των Χαιρετισμών προς το πρόσωπο της Παναγίας, όπως το ζήσαμε και το ζούμε κάθε Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Η Παναγία καθιστά τον εαυτό της γέφυρα, διότι μας δείχνει πως μπορούμε, φτάνοντας ενώπιον της, να δούμε τη ζωή όπως τη ζούμε και τη ζωή που ανοίγεται μπροστά μας αν περάσουμε δι’ αυτής προς τα εκεί. Η ζωή μας είναι ένα ταξίδι, στο οποίο συναντούμε πολλά: την επιβίωση, την αναζήτηση σχέσεων, την αναζήτηση αναγνώρισης και καταξίωσης, την ικανοποίηση αναγκών, την αγάπη, την ανακάλυψη, διαμόρφωση, τροποποίηση και στερέωση της ταυτότητάς μας. Είναι ένα ταξίδι στο οποίο καλούμαστε να επιλέξουμε αν θα το ζήσουμε με κριτήριο μόνο τον εαυτό μας, το εγώ μας, τις επιθυμίες μας, την εξουσία έναντι των άλλων, την παθητικότητα έναντι των άλλων, τα πάθη μας ως αφορμή δικαίωσης και ευχαρίστησης ή ένα ταξίδι στο οποίο, προσβλέποντας στον τρόπο της Παναγίας, θα διαλέξουμε να παλέψουμε προχωρώντας με κριτήριο την αγάπη κι ας γίνεται σταυρός, την αυτογνωσία, βλέποντας τα πάθη μας και παλεύοντας με την πίστη, την προσευχή, την επίκληση της χάριτος του Θεού, τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, τη μετοχή στη ζωή της Εκκλησίας, την άσκηση που γίνεται εκκοπή του ιδίου θελήματος και επανεξέταση του θυμού και της φιλαυτίας, την αγάπη για τον συνάνθρωπο που γίνεται συγχώρηση, να κάνουμε συνεχώς καινούργιες αρχές. Ο πρώτος δρόμος αναδίδει θάνατο. Ο δεύτερος ζωή.                 Έτσι, αναγνωρίζουμε την Παναγία ως αυτή που πρώτη δείχνει αυτόν τον δρόμο και είναι μαζί μας και μαζί με κάθε άνθρωπο, «πάντας τους υμνούντας», δείχνοντας τον δρόμο για τη ζωή που είναι ο Χριστός. Και η Παναγία γίνεται η Μάνα της καρδιάς μας, αυτή που μας καλεί να ξαποστάσουμε στο γεφύρι, στο πέρασμά της , να πάρουμε δύναμη και να προχωρήσουμε μη γυρίζοντας πίσω. Μπορεί να μοιάζει μακρύς ο δρόμος πάνω στο γεφύρι. Κρατά μια ζωή. Όμως ο προορισμός του, το τέρμα του είναι η Ανάσταση. Και η Παναγία εμφυσά στην καρδιά μας τη γλυκύτητα της πίστης, το αεράκι της χαράς ότι δεν είμαστε μόνοι μας, την τροφή με την οποία η ίδια έθρεψε τον Υιό και Θεό της: τα ανθρώπινα μπολιασμένα με αγάπη. Και είναι συνεχώς μαζί μας η Παναγία, για να παίρνουμε κουράγιο. Την αναγνωρίζουμε σε κάθε σημείο της γέφυρας. Μας παρηγορεί στην ορμή του ανέμου και της βροχής, των δοκιμασιών που μας λένε ότι είμαστε μόνοι μας και ότι ο θάνατος θα μας καταπιεί.  Μας παρηγορεί όταν σκοντάφτουμε, νικημένοι από τον εαυτό μας και τους άλλους που δεν είναι όπως τους θέλουμε. Από ένα πνεύμα σκλαβιάς στο φαινομενικά ακαταμάχητο παρόν του κόσμου και του πολιτισμού που επιτίθεται για να μας ρίξει στον γκρεμό ή στο νερό των παθών και της απόγνωσης. Είναι εκεί η Παναγία και μας υπενθυμίζει την Εκκλησία, τον Χριστό, την ανάσταση, τη ζωή.                 Ας την επικαλούμαστε στο τέλος του κύκλου των Χαιρετισμών και ας την χαιρετούμε  με την πίστη ότι είναι και θα παραμένει «όντως» η γέφυρα στην οποία δεν θα χάσουμε ποτέ ούτε τον προσανατολισμό ούτε την ελπίδα μας.  π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

                          Πηγή: https://zpigikam.blogspot.com/2025/04/blog-post_4.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Τι θα πει ότι η Παναγία είναι αειπάρθενος;





                          Ο προφήτης Ησαΐας προφητεύει για τη μητέρα του Μεσσία και λέγει ότι θα είναι Παρθένος: «Ιδού η Παρθένος εν γαστρί…» (7, 14). Στον προφήτη Ιεζεκιήλ (44, 1-2) προφητεύεται η αειπαρθενία της Παναγίας με την εικόνα της «κεκλεισμένης πύλης», από την οποία διέρχεται μόνον ο Κύριος, χωρίς αυτή να ανοιχθεί.

                          Για το αειπάρθενο της Παναγίας στις αγιογραφίες της οι ζωγράφοι ζωγραφίζουν τρία αστέρια. Στο μέτωπο και στις δύο πλάτες. Τα τρία αστέρια συμβολίζουν την αειπαρθενία της Μαριάμ πριν, κατά και μετά τη γέννηση του Χριστού.

                          Η Ορθόδοξη Εκκλησία πιστεύει ότι η Παρθένος Μαριάμ είναι αειπάρθενος. Ήταν δηλαδή παρθένος πριν, κατά και μετά τη γέννηση του Μεσσία. Το Χριστό Τον γέννησε παρθένος γυναίκα, για να φανερωθεί ότι ο Χριστός δε θα είναι συνηθισμένος άνθρωπος, γεννημένος από ανθρώπινη θέληση, αλλά γεννημένος από το θέλημα του Θεού. Στη γέννησή Του ο Χριστός γεννήθηκε με υπερφυσικό τρόπο, γιατί η Μαριάμ δεν πόνεσε, όπως η κάθε γυναίκα. Ο πόνος του τοκετού δεν υπήρχε στην Παναγία, γιατί η γέννηση του Χριστού ήταν εκτός της τιμωρίας των Πρωτοπλάστων. Μετά τη γέννηση του Χριστού η Παναγία αφιερώθηκε στο έργο της περίθαλψης του Χριστού και της προσευχής. Όλο το είναι της το κατέλαβε η αγάπη στον Υιό και Θεό της.

                          Από το βιβλίο «Νεανικές Αναζητήσεις - Α’ Τόμος: Ζητήματα πίστεως» (σελ.92), Αρχ. Μαξίμου Παναγιώτου, Ιερά Μονή Παναγίας Παραμυθίας Ρόδου

                          makkavaios.blogspot 


                          Πηγή: https://akrovolistishellas.blogspot.com/2025/04/blog-post_4.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Νόμιζα…





                          Νόμιζα ό,τι αισθάνομαι για τους άλλους θετικό, αισθάνονται το ίδιο κι αυτοί για μένα.

                          Νόμιζα ότι μπορώ ν’ ανοίξω την καρδιά μου με ειλικρίνεια και να εισπράξω αποδοχή.

                          Νόμιζα ότι οι ανθρώπινες σχέσεις είν’ εύκολες και ότι ο άνθρωπος είναι αυτό που δείχνει.



                          Νόμιζα ότι η εξομολόγηση από μόνη της, χωρίς την προσωπική απόφαση γι’ αλλαγή μπορεί να μου δώσει νέα ζωή.

                          Νόμιζα ότι η Θεία Λειτουργία είναι για να νιώσω το Θεό μόνος μου κι απομονωμένος από τους άλλους.

                          Νόμιζα ότι ήταν αρκετό να προσέξω από τα λεγόμενα «σαρκικά αμαρτήματα» για να δικαιούμαι να κοινωνήσω.

                          Νόμιζα ότι αμαρτία είναι να παραβώ τις εντολές του Θεού, όπως παραβαίνει κανείς τους νόμους του κράτους.

                          Νόμιζα ότι δεν χρειάζεται να γνωρίζω τη θεολογία της Εκκλησίας, αρκεί να είμαι ηθικός για να είμαι «καλός χριστιανός».

                          Νόμιζα ότι ο σκοπός της Εκκλησίας στον κόσμο είναι να κάνει κοινωνικό, φιλανθρωπικό, πολιτιστικό έργο.

                          Νόμιζα ότι προσευχή είναι να λέω στο Θεό : δώσε μου.

                          Νόμιζα ότι άμα αποφασίσω να προσευχηθώ με βάση την επιθυμία να συσχετιστώ με τον «αόρατο και ακατάληπτο» Θεό, κανένας λογισμός δεν θα παρουσιαστεί και θα πηγαίνουν όλα καλά.

                          Νόμιζα ο Χριστός με αγαπά όταν είμαι «καλός χριστιανός» και με αποστρέφεται όταν δεν κάνω το θέλημά Του .

                          Νόμιζα πως ο έρωτας, η διασκέδαση, το ωραίο ντύσιμο, η χαρά και η ευτυχία δεν είναι για τους πιστούς.

                          Νόμιζα ότι η άσκηση είναι μαζοχισμός, προσπάθεια να καταπατήσω τις επιθυμίες μου, να μισήσω το σώμα μου.

                          Νόμιζα… Νόμιζα… Νόμιζα…

                          Μέχρι που συνάντησα «άνθρωπο του Θεού» γνήσιο, αληθινό, ανθρώπινο, και μου αποκάλυψε το μυστήριο της όντως Ζωής με το λόγο του, μα πιο πολύ με την παρουσία του, τη χαρά του, την καρδιά του που αγκάλιαζε όλους ό,τι και να ’ναι, όπως και να ’ναι.

                          Τότε κατάλαβα πως όλοι είμαστε «τέκνα του Αδάμ», αδύνατοι και αμαρτωλοί, με πάθη κρυφά και φανερά, κληρονομικά κι επίκτητα, αλλά και «τέκνα του Νέου Αδάμ», Αυτού που πήρε τη φύση μας και την ανακαίνισε, την έκανε νέα και ωραία. Κι ένιωσα, δια μέσου του «ανθρώπου του Θεού», τη χωρίς όρια αγάπη του Θεού, την ελευθερία από τα «πρέπει», τη μεγάλη χαρά να ζεις χριστιανικά.

                          Κι άρχισα να θέλω να βλέπω τους ανθρώπους αλλιώς, τα ωραία αντί τα άσχημά τους, να προσπαθώ να αφήνομαι στην αγκαλιά του Θεού σε κάθε Λειτουργία μαζί με τους αδελφούς μου, όσο μπορώ να προσεύχομαι και να πορεύομαι με χαρά, κοιτάζοντας πιο πολύ τι έχω απ’ αυτά που δεν έχω, αναμένοντας από τον Κύριο μου να κάνει το θαύμα της σωτηρίας του σύμπαντος κόσμου, και μαζί με τον κόσμο Του και σε μένα.

                          π. Ανδρέας Αγαθοκλέους

                          πηγη: pemptousia.gr


                          Πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/2023/01/blog-post_19.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Νόστιμα Καλαμαράκια γεμιστά !!!

                           Νόστιμα Καλαμαράκια γεμιστά !!!!!     

                          Υλικά:

                          3 μεγάλα Καλαμαρια πλυμένα καθαρισμένα,

                          2 ξερά κρεμμύδια τριμμένα,

                          2 σκελίδες σκόρδο τριμμένες,

                          μισό ποτήρι κρασί κόκκινο,

                          μισό ποτήρι ρύζι βρασμένο,

                          μισό ποτήρι μαϊντανό ψιλοκομμένο,

                          4 ντομάτες ώριμες τριμμένες,

                          1 κ.σ.πελτε,αλάτι,μαυροπιπερο,

                          1 ποτήρι βραστό νερό,

                          125 γρ ελαιόλαδο!    

                          Μετράμε τα υλικά με ποτήρι(200ml)!         

                          Εκτέλεση:

                          Βάζουμε σε βαθύ τηγάνι το μισό λάδι και ρίχνουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα!

                          Αχνιζουμε για 2 λεπτά!

                          Προσθέτουμε το ρύζι ανακατεύουμε και ρίχνουμε ψιλοκομμένα τα πλοκάμια!

                          Ανακατεύουμε για 2 λεπτά!

                          Τέλος ρίχνουμε το κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί!

                          Ρίχνουμε τον μαϊντανό,τις ντομάτες,το πελτέ,το αλάτι και το μαυροπιπερο!

                          Βράζουμε στο χαμηλό μέχρι να δέσουν!

                          Στην συνεχεια ρίχνουμε το μείγμα σε σουρωτηρη και αφήνουμε να στραγγίζουν κρατώντας τον ζωμό.

                          Περιμένουμε να κρυώσει το μείγμα!   

                          Στην συνέχεια γεμίζουμε τα καλαμάρια όχι τέρμα αφήνουμε λίγο κενό και τα κλείνουμε με οδοντογλυφίδα!

                          Ρίχνουμε πάνω τους τον ζωμό,το υπόλοιπο λάδι το νερό και τα σκεπάζουμε με λαδόκολλα και αλουμινόχαρτο και τα βάζουμε στον φούρνο στους 200 β για 30 λεπτά!

                          Στην συνεχεια βγάζουμε την λαδόκολλα, αλουμινόχαρτο και τα ψήνουμε μέχρι να πάρουν χρώμα και να μείνουν με λίγη σάλτσα!

                          Εκτέλεση φωτό συνταγή από κ. Tzeni TsanaktsidouΑΓΑΠΑΜΕ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ!!!!! ΑΓΑΠΑΜΕ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΙΚΗ!!!!!!

                          https://mageirikikaisintages.blogspot.com/2022/03/blog-post_18.html
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Διδακτική ιστορία: Θέλεις να δεις τον πατέρα σου; ρωτά ο Άγγελος

                          Γέροντος Ιωσήφ Διονυσιάτου Επειδή ωστόσο γνωρίζω ότι με τις αληθινές αυτές ιστορίες πιο εύκολα διδασκόμαστε, θα μεταφέρω εδώ και εκείνη που συνήθιζε πολύ συχνά να μας λέει ό αείμνηστος Γέροντας μου.
                          Λοιπόν, πριν από μερικά χρόνια, σε μία κωμόπολη ζούσε κάποιο ανδρόγυνο με ένα μοναδικό παιδί, ένα όμορφο κοριτσάκι. Ό πατέρας ήταν πραγματικά άγιος, ή γυναίκα το ακριβώς αντίθετο. Ό άνδρας σκοτωνόταν να μαζεύει με τον τίμιο ίδρωτα, ή γυναίκα τα σπαταλούσε σε διασκεδάσεις με εραστές. Δεν τολμούσε ό άνδρας να πει κουβέντα. Επέστρεφε κουρασμένος και εύρισκε το κοριτσάκι μόνο του, νηστικό και απεριποίητο. Αναγκαστικά μαγείρευε λίγο φαγητό και συμμάζευε το σπίτι, μέχρι να εμφανιστεί ή σύζυγος, για να αρπάξει από πάνω βρισιές και, όχι σπάνια, και ξύλο.


                          Το παιδάκι μεγαλώνει. Φθάνει στα 12-13 χρόνια. Μέσα του πια ξεκινά ή κριτική. Αρχίζουν μόλις να ξυπνούν τα νεανικά ένστικτα. Τι καλός ό πατέρας! Άραγε έχει δίκιο ή μητέρα που τον λέει βλάκα, καθυστερημένο, παλαβό; Αυτός κλείνεται στο προσκυνητάρι και προσεύχεται, εκείνη γυρνά και διασκεδάζει. Τι να κάνει; Ό μπαμπάς λέει να προσεύχεται. Εκείνη τη μαλώνει: «Όχι παλαβομάρες σαν τον πατέρα σου! Ξύπνα, χαζή, όσο είναι νωρίς, γιατί αυτός θα παλαβώσει και σένα!»
                          Σε αυτά τα χάλια και με αυτούς τους προβληματισμούς, εκεί που ή μητέρα ήταν έτοιμη να τραβήξει ξωπίσω της στο χείλος της καταστροφής το νεανικό αυτό λουλούδι, τα έφερε ό Θεός και κόπηκε το νήμα της ζωής της. Μια μέρα, ξαφνικά, βρέθηκε σωριασμένη νεκρή. Οί συγχωριανοί από συμπάθεια, όπως το συνηθίζουν, έτρεξαν όλοι στην κηδεία που έγινε με πολλή μεγαλοπρέπεια κάτω από έναν ήλιο λαμπρό.
                          Μένει πια το κορίτσι με τον πατέρα. Δεν προλαβαίνει όμως ό ευλογημένος να βάλει το σπλάχνο του στον σωστό δρόμο τώρα που δεν υπήρχε αντιλογία, στον χρόνο επάνω περίπου αναχωρεί και αυτός για τα ουράνια. 'Αλλά χωρίς γυναίκα, χωρίς παιδιά μεγάλα, ποιος να ενδιαφερθεί για την κηδεία ενός μηδαμινού, κατά την κρίση των ανθρώπων; Και δεν φθάνει αυτό. Γυρίζει εκείνη την ήμερα μια κακοκαιρία με χιόνια, βροχές, αέρα, κρύο, έτσι ώστε δεν πάτησε στην κηδεία του κανένας.
                          Μετά και από αυτό, μένει το ορφανό μόνο και έρημο στους τέσσερις τοίχους. Ήδη πια άγγιζε την εφηβική ηλικία. Θα έπρεπε να βγουν οι μεγάλες αποφάσεις. Τι ζωή να κάνει, του πατέρα ή της μητέρας; Ήταν δίκαιος ό πατέρας, βέβαια. Αν όμως ήταν αυτός δίκαιος, τότε μήπως ό Θεός είναι άδικος, που δεν επέτρεψε ούτε στην κηδεία του να τον τιμήσουν; Και ή μητέρα που παραφερόταν, ζούσε με φίλους, ξενυχτούσε σε διασκεδάσεις; Ό πατέρας έλεγε: «Πρόσεξε, παιδί μου, μην ακολουθήσεις τον δρόμο της μάνας, γιατί θα καταστραφείς!» Άλλα πάλι, πως ό Θεός επέτρεψε στην κηδεία της τόσες και τόσες τιμές; Μήπως είναι καλό σημάδι ότι έτσι πρέπει και αυτή να ζήσει; Όμως, επί τέλους, ας ακούσει μία συμβουλή του πατέρα της, αυτήν που της έλεγε συχνά: «Παιδί μου, για όλα σου τα προβλήματα να προσεύχεσαι με πίστη θερμή και ό Θεός θα σου απαντήσει».
                          Ανάβει λοιπόν κάποιο βράδυ το καντηλάκι, όπως έμαθε από τον πατέρα, και με δάκρυα ζητά: «Δείξε μου, Χριστούλη μου, δείξε μου, Παναγίτσα μου, ποιόν δρόμο να ακολουθήσω, του μπαμπά ή της μαμάς;» Και δεν άργησε να εισακουστεί ή προσευχή της αθώας αυτής ψυχής. Ενώ προσευχόταν, βλέπει σαν σε όραμα ότι ένας Άγγελος την πήρε στην αγκαλιά του και πέταξαν ψηλά μέχρι τα ουράνια.
                          - Θέλεις να δεις τον πατέρα σου; ρωτά ό Άγγελος.
                          Ναι, άπαντα το κορίτσι, πολύ σε παρακαλώ!
                          Μπαίνουν σε παραδεισένια μέρη που δεν περιγράφονται, προχωρούν και φθάνουν σε ένα αστραφτερό παλάτι με τέτοια ομορφιά, που δεν τη συναντάς εδώ κάτω στη γη. Εκεί, μπροστά στην πύλη του παλατιού, στέκεται σαν να περιμένει ό πατέρας. Αμέσως ή κόρη τον αναγνωρίζει, και ας ήταν τόσο όμορφος και λαμπροφορεμένος, που ούτε ό Σολομών όταν ζούσε δεν είχε τέτοια δόξα.
                          -Πατερούλη μου! Πως βρέθηκες εσύ ό φτωχός σε τέτοια δόξα, μπροστά σε αυτό το βασιλικό παλάτι;
                          - Αυτή τη δόξα και αυτό το παλάτι, παιδάκι μου, μου τα χάρισε ό Θεός.
                          - Μπαμπά, πες στον Χριστούλη μας να μείνω και εγώ μαζί σου. Δεν θέλω να φύγω.
                          - Τώρα, παιδί μου, δεν μπορείς να μείνεις εδώ. Αν όμως ακολουθήσεις τη ζωή που ζούσα εγώ στον κόσμο, ό Χριστός λέει πως εδώ θα φέρει και εσένα, να ευφραίνεσαι μαζί μου για πάντα.
                          Και με αυτά τα λόγια, χάνεται από μπροστά της. Ή κόρη είναι ακόμη στην αγκαλιά του Αγγέλου.
                          - Θέλεις τώρα να δεις και τη μητέρα σου; την ρωτά.
                          - Ναι, και βέβαια θέλω!
                          Σε λίγο, το σκηνικό αλλάζει. Εκείνος ό πανευφρόσυνος τόπος χάνεται και οί δύο μαζί βρίσκονται σε ένα σκοτεινό μέρος. Εκεί δεν έβλεπες τίποτε. Μόνο άκουγες βογγητά, φωνές, κλάματα. Το κοριτσάκι άρχισε να τρομάζει.
                          -Πού με πάς, Άγγελε μου; Πάμε να φύγουμε. Δεν αντέχω.
                          Δεν είπαμε να δεις τη μητέρα σου;
                          Φθάνουν σε έναν σκοτεινό τόπο. Και εκεί, σε χώρο που θύμιζε καζάνι, βλέπει τη μητέρα. Κοιτάζουν ή μία την άλλη. Αρχίζουν να κλαίνε. Ή μητέρα απευθύνεται στην κόρη. Της λέει ότι υποφέρει και καιγεται. Την παρακαλεί να την απαλλάξει. Όποτε ή παιδούλα, από τη λύπη της, φωνάζει:
                          - Δώσε μου το χέρι, να σε τραβήξω έξω!
                          Ή μητέρα δίνει το χέρι. Αλλά ή κόρη, μόλις το αγγίζει, αισθάνεται να καιγεται. Αρχίζει τότε να φωνάζει από τον πόνο... και την ίδια στιγμή ξυπνά. Βρίσκεται μόνη στο σπίτι. Συνεχίζει ωστόσο να πονά στο χέρι και να κλαίει. Με τις φωνές της ξεσηκώνει τη γειτονιά.
                          Σε λίγο, ό πόνος πέρασε. Ή μικρή κοπέλα όμως άρχισε να σκέφτεται με πολλή σοβαρότητα την εμπειρία της και να φιλοσοφεί τη ζωή. Τέλος, αφού κατάλαβε τη ματαιότητα της πρόσκαιρης ζωής και ποιοι είναι οι καρποί της, εγκατέλειψε τα εγκόσμια. Έγκαταβίωσε σε παρθενώνα γυναικών, όπου με προσευχές και νηστείες έβαλε σκοπό να φθάσει μια μέρα εκεί, στην ουράνια κατοικία του πατέρα, ενώ δεν έπαψε να παρακαλεί θερμά τον Πολυεύσπλαχνο να λυπηθεί και την ψυχή της ταλαίπωρης μητέρας της.
                          Πηγή , pigizois.net
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Πώς να κάνω τα παιδιά μου να αγαπήσουν τον Χριστό;
                          Η ανατροφή των παιδιών ίσως είναι ένα από τα δυσκολότερα πράγματα που ο γονέας καλείται να αντιμετωπίσει στην ζωή του. Η δε ανατροφή σύμφωνα με τα χριστιανικά πρότυπα είναι ακόμη πιο δύσκολη στην τύρβη της σύγχρονης κοινωνίας που ζούμε. Τα ερεθίσματα που αποπροσανατολίζουν τα παιδιά μας είναι ποικίλα και δύσκολα μπορούμε να τα προστατέψουμε από αυτά. Παρά ταύτα η Σύναξη Νέων Παλαιοχωρίου έχει επιμεληθεί την ιστοσελίδα της «Ορθοδοξία & Παιδί» όπου υπάρχει άφθονο υλικό για την ενασχόληση των παιδιών μας, εάν είναι σε ηλικία που ενδείκνυται.
                          Συγκεκριμένα, έχουμε συλλέξει τραγούδια, κινούμενα σχέδια, διαδραστικά παιχνίδια, υλικό για κατήχηση και άλλα. Αλλά πιο σημαντικό είναι ότι έχουμε αναρτήσει άρθρα που αφορούν στην διαπαιδαγώγηση και που δίνουν λύσεις σε προβλήματα της καθημερινότητας. Εάν λοιπόν έχετε οποιοδήποτε πρόβλημα ή απορία για το πώς να μεγαλώσετε τα παιδιά σας, μπορείτε να βρείτε λύσεις ΕΔΩ !
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Αν δε νιώθεις καλά με τον εαυτό σου...
                          Πολλές φορές νιώθουμε πράγματα που δεν μπορούμε να εξηγήσουμε. Που μας απασχολούν και φοβόμαστε να τα συζητήσουμε και να τα εξωτερικεύσουμε.
                          Η Σύναξη Νέων Παλαιοχωρίου έχει φτιάξει ειδικά για σένα την "Πλατφόρμα Συναισθημάτων" όπου γράφεις μονολεκτικά ότι νιώθεις και μπορείς να διαβάσεις τί έχουν να σου πουν οι πατέρες της εκκλησίας, και πώς μπορείς να βρεις λύση στο πρόβλημά σου!

                          Δεν χάνεις τίποτε να δοκιμάσεις εδώ…
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Ήταν ημέρες Μεγάλης Σαρακοστής…(Συγκλονιστική Αληθινή ιστορία)

                          Ήταν ημέρες Μεγάλης Σαρακοστής, όταν ο Γέροντας είδε από μακρυά έναν κλέφτη,που παραβίαζε την πόρτα του κελιού του…

                          Ήταν ο ίδιος που τον είχε κλέψει και πέρυσι…
                          Μέριασε ο Γέροντας, και κρύφτηκε στην μάντρα,ώσπου ο κλέφτης να τελειώσει το έργο του…

                          Οταν τα διηγήθηκε στον υποτακτικό του, εκείνος οργισμένος τον ρώτησε:

                          -Γιατί γέροντα δεν με φώναζες να τον πιάσουμε ;

                          Ο ίδιος μας έκλεψε και πέρσι και μένει αμετανόητος!

                          «Πού ξέρεις παιδί μου; του απάντησε ο Γέροντας..»
                          »Ίσως φέτος μετανοήσει…»

                          -«Κι αν το ξανακάνει;..» Ξέσπασε ο υποταχτικός.

                          «Ε, τότε πρέπει παιδί μου να τρέξω… για να του ανοίξω και να του τα δώσω εγώ, για να μην ξανακλέψει…και κολάσει για τρίτη φορά την ψυχή του…»

                          Έσκυψε ο υποταχτικός του φίλησε το χέρι, κι έφυγε πνιγμένος στα δάκρυα…

                          diakonima.gr



                          Πηγή: https://panagia-ierosolymitissa.blogspot.com/2018/02/blog-post_56.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!
                        • Συνέχεια Άρθρου ▼
                          Αγάπη Χριστιανική

                          Όπως η μνήμη της φωτιάς δεν ζεσταίνει το σώμα, έτσι και η πίστη χωρίς αγάπη δεν φωτίζει την ψυχή με τη γνώση του Θεού.
                          Αγάπη είναι μιά αγαθή διάθεση της ψυχής, που κάνει τον άνθρωπο να μην προτιμά τίποτε άλλο περισσότερο από το να γνωρίσει τον Θεό. Είναι αδύνατον όμως ν’ αποκτήσει σταθερά μέσα του αυτή την αγάπη, όποιος έχει εμπαθή προσκόλληση σε κάτι από τα γήινα.
                          Εκείνος που φοβάται τον Θεό, έχει πάντοτε σύντροφό του την ταπεινοφροσύνη. Και η ταπεινοφροσύνη τον οδηγεί στην αγάπη και την ευχαριστία του Θεού. Σκέφτεται δηλαδή την προηγούμενη ζωή του, τα διάφορα αμαρτήματα και τους πειρασμούς τους, και πως απ’ όλα αυτά τον γλύτωσε ο Κύριος και τον μετέφερε από τη ζωή των παθών στον κατά Θεόν βίο. 
                          Μέ τέτοιες σκέψεις λοιπόν αποκτά και την αγάπη πρός τον Θεό, τον ευεργέτη και κυβερνήτη της ζωής του, τον οποίο αδιάλειπτα ευχαριστεί με πολλή ταπεινοφροσύνη. Εκείνος που αγαπάει τον Θεό, ζεί αγγελικό βίο πάνω στη γή. Νηστεύει και αγρυπνεί, ψάλλει και προσεύχεται, και για κάθε άνθρωπο σκέφτεται πάντοτε το καλό.
                          Η ανέκφραστη ειρήνη, που έχουν οι άγιοι άγγελοι, οφείλεται σ’ αυτά τα δύο: στην αγάπη πρός τον Θεό και στην αγάπη αναμεταξύ τους. Το ίδιο συμβαίνει και με τους αγίους όλων των αιώνων. Πολύ καλά λοιπόν έχει λεχθεί από τον Σωτήρα μας, ότι σ’ αυτές τις δύο εντολές συνοψίζονται όλος ο νόμος και η διδασκαλία των προφητών. (Ματθ. 22, 40).
                          Όποιος αγαπάει τον Θεό, δεν είναι δυνατό να μην αγαπήσει και κάθε άνθρωπο σαν τον εαυτό του. Και όσους ακόμα είναι υπόδουλοι στα πάθη τους, κι αυτούς τους αγαπάει σαν τον εαυτό του, και χαίρεται με αμέτρητη και ανείπωτη χαρά, όταν τους βλέπει να διορθώνονται.
                          «Όποιος με αγαπάει», λέει ο Κύριος, «θά τηρήσει τις εντολές μου» (Ιω. 14, 23). «Καί η δική μου εντολή είναι να αγαπάτε ο ένας τον άλλο» (Ιω. 15,12). Εκείνος λοιπόν που δεν αγαπάει τον πλησίον του, αθετεί την εντολή του Κυρίου. Και όποιος αθετεί την εντολή του Κυρίου, ούτε τον Κύριο είναι δυνατό ν’ αγαπήσει. Σε όλες μας τις πράξεις ο Θεός εξετάζει το σκοπό για τον οποίο τις εκτελούμε, αν δηλαδή τις κάνουμε γι’ Αυτόν ή για κάτι άλλο. Όταν λοιπόν θέλουμε να κάνουμε ένα καλό, ας μην έχουμε σκοπό ν’ αρέσουμε στους ανθρώπους, αλλά μόνο στον Θεό. Σ’ Αυτόν ν’ αποβλέπουμε και όλα να τα κάνουμε για τη δική του δόξα. Διαφορετικά, θα κουραζόμαστε χωρίς να κερδίζουμε τίποτα.
                          Έργο αγάπης είναι η ολόψυχη ευεργεσία πρός τον πλησίον μας, η μακροθυμία και η υπομονή που δείχνουμε απέναντί του, καθώς επίσης και η φρόνιμη και συνετή χρησιμοποίηση των πραγμάτων. Η διάθεση της αγάπης δεν φανερώνεται μόνο με την παροχή χρημάτων, αλλά πολύ περισσότερο με τη μετάδοση πνευματικού λόγου και με τη σωματική διακονία.
                          Εκείνος που αγαπάει τον Χριστό, Τον μιμείται όσο μπορεί. Ο Χριστός, για παράδειγμα, δεν έπαψε να ευεργετεί τους ανθρώπους, έδειχνε μακροθυμία, όταν του συμπεριφέρονταν με αχαριστία και Τον βλαστημούσαν, υπέμεινε, όταν Τον χτυπούσαν και Τον θανάτωναν, χωρίς καθόλου να σκέφτεται για κανέναν το κακό που Του έκανε.
                          Αυτά τα τρία έργα είναι εκφραστικά της αγάπης πρός τον πλησίον. Χωρίς αυτά, απατάται εκείνος που λέει ότι αγαπάει το Χριστό ή ότι θα κερδίσει τη βασιλεία Του. Γιατί ο Κύριος μας βεβαιώνει: «Δέν θα μπεί στη βασιλεία των ουρανών εκείνος που μου λέει «Κύριε, Κύριε», αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου» (Ματθ.7,21). 
                          Καί πάλι: «Όποιος με αγαπάει, θα τηρήσει τις εντολές μου» (Ιω. 14,15). «Εγώ σας λέω», είπε ο Κύριος, «αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευεργετείτε όσους σας μισούν, προσεύχεστε για όσους σας βλάπτουν» (Ματθ. 5,44). Γιατί έδωσε αυτές τις εντολές; Για να ελευθερώσει από το μίσος, τη λύπη, την οργή και τη μνησικακία και να σε αξιώσει ν’ αποκτήσεις την τέλεια αγάπη. Αυτή είναι αδύνατο να την έχει όποιος δεν αγαπάει εξίσου όλους τους ανθρώπους, όπως και ο Θεός τους αγαπάει όλους εξίσου.
                          Όποιος έχει την τέλεια αγάπη, δεν κάνει διακρίσεις στους ανθρώπους. Ξέρει πως όλοι μας έχουμε την ίδια ανθρώπινη φύση, και γι’ αυτό ανεξαίρετά τους αγαπάει όλους το ίδιο. Τους ενάρετούς τους αγαπάει ως φίλους, ενώ τους κακούς τους αγαπάει ως εχθρούς και τους ευεργετεί και μακροθυμεί και υπομένει, αν τον βλάψουν, χωρίς να υπολογίζει καθόλου το κακό που του γίνεται. Αντίθετα, αν το καλέσει η περίσταση, πάσχει για χάρη τους, για να τους κάνει κι αυτούς φίλους, αν είναι δυνατόν. Κι αν αυτό δεν το κατορθώσει, δεν αλλάζει τη διάθεσή του, αλλά συνεχίζει να τους αγαπάει όλους εξίσου.
                          Αγωνίσου, όσο μπορείς, ν’ αγαπήσεις κάθε άνθρωπο. Αν αυτό δεν μπορείς να το κάνεις ακόμα, τουλάχιστον μη μισήσεις κανέναν. Αλλά ούτε αυτό θα μπορέσεις να το πετύχεις, αν δεν καταφρονήσεις τα πράγματα του κόσμου. Αν «η αγάπη δεν κάνει κακό στον πλησίον» (Ρωμ. 13,10), εκείνος που φθονεί τον αδελφό και λυπάται για την προκοπή του και με ειρωνείες προσπαθεί να κηλιδώσει την υπόληψή του ή τον επιβουλεύεται με κάποια κακοήθεια, αυτός ο άνθρωπος δεν αποξενώνει άραγε τον εαυτό του από την αγάπη και δεν τον κάνει ένοχο για την αιώνια καταδίκη;
                          Ο Χριστός δεν θέλει να έχεις εναντίον κανενός ανθρώπου μίσος ή λύπη ή οργή ή μνησικακία οποιασδήποτε μορφής και για οποιοδήποτε πρόσκαιρο πράγμα. Κι αυτό το διακηρύσσουν παντού τα τέσσερα Ευαγγέλια. Η λύπη είναι στενά συνδεδεμένη με τη μνησικακία. Όταν λοιπόν ο νούς σκέφτεται το πρόσωπο του αδελφού και αισθάνεται λύπη, είναι φανερό ότι του κρατάει κακία.
                          «Οι δρόμοι όμως των μνησίκακων οδηγούν στον πνευματικό θάνατο» (Πάρ. 12,28), γιατί «ο κάθε μνησίκακος είναι παραβάτης του νόμου» (Πάρ. 21,24). Την ώρα της ειρήνης σου, μη θυμάσαι εκείνα που σου είπε ο αδελφός όταν σε στενοχώρησε είτε σ’ εσένα κατά πρόσωπο τα είπε, είτε σε άλλον και μετά τα άκουσες-, για να μην πέσεις στο πάθος της μνησικακίας.
                          Όταν συνομιλείς με άλλους, πρόσεχε μήπως εξαιτίας της λύπης, που διατηρείς ακόμα κρυμμένη μέσα σου, νοθεύσεις τους επαίνους σου για τον αδελφό, αναμιγνύοντας ασυναίσθητα στα λόγια σου την κατηγορία. Να χρησιμοποιείς στις συνομιλίες σου αγνό έπαινο για τον αδελφό και να προσεύχεσαι γι’ αυτόν ειλικρινά, σαν να προσεύχεσαι για τον εαυτό σου. Έτσι, πολύ σύντομα θα ελευθερωθείς από το ολέθριο μίσος. Αν θέλεις να μην ξεπέσεις από την αγάπη του Θεού, μην αφήσεις τον αδελφό σου να κοιμηθεί λυπημένος μαζί σου ούτε κι εσύ να κοιμηθείς λυπημένος μαζί του. Πήγαινε, συμφιλιώσου με τον αδελφό σου, και τότε πρόσφερε στον Χριστό το δώρο της αγάπης σου με καθαρή συνείδηση και θερμή προσευχή.
                          Μήν αφήσεις τ’ αυτιά σου ν’ ακούνε τα λόγια όποιου καταλαλεί, ούτε και τα δικά σου λόγια να φτάνουν στ’ αυτιά του φιλοκατήγορου, μιλώντας ή ακούγοντας με ευχαρίστηση κατά του πλησίον σου, για να μη χάσεις τη θεία αγάπη και βρεθείς απόκληρός της αιώνιας ζωής. Δεν υπάρχει βαρύτερος πόνος της ψυχής από τη συκοφαντία, είτε στην πίστη συκοφαντείται κάποιος είτε στη διαγωγή. 
                          Καί κανείς δεν μπορεί να μένει αδιάφορος όταν συκοφαντείται, παρά μόνο εκείνος που στρέφει τα μάτια του στο Θεό, τον μόνο που μπορεί να μας λυτρώσει από τον κίνδυνο, να φανερώσει στους ανθρώπους την αλήθεια και να παρηγορήσει την ψυχή με την ελπίδα. Όσο εσύ προσεύχεσαι μ’ όλη σου την ψυχή για εκείνον που σε συκοφάντησε, τόσο και ο Θεός πληροφορεί για την αθωότητά σου όσους σκανδαλίστηκαν εξαιτίας της συκοφαντίας.
                          Γνήσιος φίλος είναι εκείνος πού, στον καιρό του πειρασμού, συμμερίζεσαι αθόρυβα και ατάραχα τις θλίψεις, τις ανάγκες και τις συμφορές του πλησίον, σαν να είναι δικές του. Δεν έχει ακόμα τέλεια αγάπη ούτε βαθιά γνώση της θείας πρόνοιας εκείνος που σε καιρό πειρασμού δεν κάνει υπομονή για όσα λυπηρά του συμβαίνουν, αλλά αποκόπτεται από την αγάπη των πνευματικών αδελφών. Αν εκείνος που έχει όλα τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, δεν έχει όμως αγάπη, τίποτα δεν ωφελείται, όπως λέει ο θείος Απόστολος (ά’ Κορ. 13,2), άραγε πόση προθυμία και ζήλο οφείλουμε να δείξουμε για να την αποκτήσουμε;
                          Πολλοί βέβαια έχουν πεί πολλά για την αγάπη. Αν όμως την αναζητήσεις, θα τη βρείς μόνο στους μαθητές του Χριστού, γιατί μόνο αυτοί είχαν για δάσκαλό τους στην αγάπη την αληθινή Αγάπη, το Χριστό, και έλεγαν: «Άν έχω το χάρισμα να προφητεύω και να γνωρίζω όλα τα μυστήρια, κι αν έχω όλη τη γνώση, αλλά δεν έχω αγάπη, σε τίποτα δεν ωφελούμαι» (ά’ Κορ. 13,2).
                          Εκείνος λοιπόν που απέκτησε την αγάπη, απέκτησε τον ίδιο το Θεό, γιατί «ο Θεός είναι αγάπη» (ά’ Ιω. 4,16). Σ’ Αυτόν ανήκει η δόξα και το κράτος στους αιώνες. Αμήν.

                          Οσίου Μάξιμου του Ομολογητή πηγή

                          Πηγή: https://inpantanassis.blogspot.com/2019/02/blog-post_11.html
                          Πες μας τί νιώθεις και... Δες κάτι ειδικά για σένα ΕΔΩ!
                          Έχεις σημαντικές απορίες..; Βρες απάντηση ΕΔΩ!
                          Χαλάρωσε με μια Χριστιανική Ταινία ΕΔΩ!

                          Δεν υπάρχει δυνατότητα να διαβάσετε παλαιότερες αναρτήσεις - Αλλά δείτε ένα "τυχαίο" άρθρο ΕΔΩ!